Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Testament

Kiedy umrę (a umrę na pewno)
Świat nie zatrzyma się w smutku na dłużej
Mało kto łzę uroni
Nie zaczną w bębny bić
Nawet gdybym była królewną
                                               nie będą wyły syreny

Jeśli umrę – a kiedyś umrę na pewno
Chcę by mój OGRÓD pożegnał mnie
By nucił naszą piosenkę
Bo tylko ON dobrze zna mnie

Żeby jak co dzień o tej samej porze
o szyby dzwonił cicho majowy deszcz
Ptaki niech tworzą preludium
Liście dostroją muzykę
Sowa ta moja od lat... niech krzykiem oznajmi mój zgon.

I ogłoszą całemu Światu
że nie kończy się Świat

tylko mała ISKIERKA nie chce już tutaj być

Wrócę tu jeszcze na pewno
bo nie wszystko skończyłam
Nie wyprasowałam Twych koszul…
siebie nie wyśpiewałam

może ja nigdy nie żyłam…

Spojrzę raz jeszcze w Niebo
i powiem czego chcę:
Zostać tu w klatkach ziemskich?
Czy w Niebie schronić się?

Tylko dopóki żyję (a żyję jeszcze na pewno)
sznur pereł znaleźć muszę…
założyć je
czuć ich ciężar
Owinę się nimi wokół. Pobiegnę przed siebie w ciszę...
Pożegnam ogród. Podziękuję. Zatańczę już chyba ostatni raz...
Perły rozrzucę po drodze...
Oświetlą drogę do Nieba by nikt nie zgubił się.
Jedną z nich Tobie zostawię. Może uronisz łzę.

I wtedy umrę na pewno

Opublikowano

Ja tu widzę olbrzymią przepaść dzielącą jednostkę od reszty świata: przydajemy naszej egzystencji olbrzymiej wagi, chcemy odejść w śpiewie podczas uroczystej ceremonii, chcemy żeby o nas pamiętano, lecz gdy tylko gaśnie w nas świadomość, przestajemy odczuwać to, co utraciliśmy; wszystkie klejnoty naszego skarbca nie mają już żadnej wartości. Na tym polega tragedia ludzkiego życia.

 

To nie jest ani tren, ani Requiem, tylko apoteoza życia.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

@staszeko Tak

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ascetyczna nie jestem ..kocham życie i ….perły koniecznie -:)poławiacze są potrzebni…w ogóle jak to brzmi:POŁAWIACZE PEREŁ…Iskierka żem niekoniecznie-:)……gdybym tylko czas mogła kupić…dziękuje za przeczytanie i miłe słowa.

Opublikowano

@staszeko Mocny świadomy Twój wpis.Tak próbujemy zniewolić…obśmiać ..zaprzyjaznić się a tu rzeczywistość skrzeczy.,włazi w oczy(z czego to? chyba Wesele?A tu Porzeb smutny i słońce zatrzymuje się.Nie kubie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.Gajny dojrzały wpis.Dziękuje po prostu.

Opublikowano

@staszeko Najważniejsze dostrzegać.Dom jeszcze śpi ,a przecież można Niedziele już przywitać ….jesiennym zapachem słońca w bukietach na stole które ogród użyczy…w drożdżówce z jabłkami..popisać chwile przy muzyce….i poczekać na Gości…dobrej świadomej niedzieli sobie życze a Poetom natchnienia-:) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Wolność

       

      Nie ma drugiego takiego słowa, które zrobiłoby tak oszałamiającą „karierę” w XXI wieku jak słowo wolność. Odmienia się je przez wszystkie przypadki. Manipuluje się nim na prawo i lewo. Wywraca się na drugą stronę tak aby znaczyło coś zupełnie przeciwnego, choć brzmi swojsko i krzepiąco. Propaguje się wolność wyboru i wolność od wyboru. Wmawia się, że można wybrać różne barwy wolności ale jednocześnie dodaje, że powinna to być barwa o określonej z góry nazwie. Można postawić pytanie: wolny wybór czy wolność wyboru? A co to jest wolność? Niektórzy „myśliciele” wmawiali, że wolność to uświadomiona konieczność. Wolność bywa mylona ze swawolą. Ale czy tak jest w istocie? Inaczej rozumie słowo wolność więzień w celi, a inaczej człowiek „wolny”. Dla więźnia w celi wolność oznacza rzeczywistość poza murami więzienia. Taki delikwent o tym marzy co to będzie robił, jak opuści mury więzienia: upije się alkoholem, napali się tytoniu, „trawki”, odwiedzi prostytutki..., no po prostu „zabawi się”. Taki człowiek jest podwójnym więźniem. Ma zniewolony umysł błędami moralnymi, które traktuje jako przejaw wolności. Kim zatem jest człowiek naprawdę wolny? To człowiek, który zna Prawdę. Prawdę, która wyzwala, a nie zniewala. Wyzwala z nałogów: alkoholizmu, narkomanii, seksoholizmu, etc. Wielu takich, którzy rozumieli wolność negatywnie zakończyło swoje życie przedwcześnie. Jaka to Prawda, która wyzwala człowieka? To Prawda Objawiona, którą możemy znaleźć w konserwatywnych kręgach Kościoła Powszechnego. Każdy, kto przyjmuje Prawdę, rozumie ją i wprowadza w życie, staje się wolnym człowiekiem, choćby był zamknięty w celi więziennej. Każdy, kto ma dobrze ukształtowane sumienie, uczy się siebie w kontekście nauk moralnych, doznaje czegoś więcej niż tylko doraźnej przyjemności. Doznaje wszechogarniającej radości, radości wewnętrznej, wewnętrznego poczucia szczęścia. Szczęścia, które polega na tym, iż udało się zrealizować w praktyce nauki moralne Mistrza z Nazaretu. Większość z nas zna obraz artysty malarza Delacroix „Wolność prowadząca lud na barykady”. Czy o taką wolność idzie? Czyżby rewolucja społeczna kiedykolwiek i komukolwiek przyniosła prawdziwą wolność? Czy raczej zniewolenie? Zwolennicy myśli rewolucyjnej uważają, że uczniowie Mistrza z Nazaretu są ograniczeni: tego nie wolno, tamtego nie wolno... . Tymczasem „my”, ojcowie i córki rewolucji, dajemy ludziom wolność totalną. Możesz robić co tylko zechcesz, co tylko przyjdzie ci do głowy. A to nie tak... . Granicą naszej wolności jest wolność innych ludzi. Prócz tego wszystkiego, wszyscy jesteśmy ograniczeni formą ludzkiej egzystencji (jako naturalną konsekwencję grzechu pierworodnego), a co za tym idzie tzw. „prawem naturalnym”. Doznawać wewnętrznej wolności, wewnętrznego szczęścia może tylko człowiek prawy, „dobry”. Czyż nie jest prawdą stwierdzenie, że gdy znajdzie się ktoś naprawdę dobry, to prędzej czy później takiego otrują (Sokrates) lub ukrzyżują (Jezus z Nazaretu). Cóż to za wolność dzięki której Mistrz kończy otruty lub ukrzyżowany? Otóż taka „wewnętrzna wolność” wedle niektórych jest wątpliwego dobra choć jest godna naśladowania i jest piękna. Tak w rzeczywistości nie jest; nie jest to wątpliwe dobro. Mistrz z Nazaretu zmartwychwstał (vide „Całun Turyński”) i cieszy się absolutną wolnością. I ci, którzy w całej pełni naśladują Mistrza z Nazaretu już tu na ziemi mają poczucie wolności absolutnej, która na nich czeka po śmierci. Więc wybór należy do ciebie, Czytelniku, albo wolność totalna albo wolność absolutna.

       

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...