Inne spojrzenie, część 174

[Corleone 11]

                                - dla Siostry 

 

   Uroczystość była piękna. Dostojna, poruszająca i spokojna. Stąd wszystkie obecne na miejscu kobiety, włącznie z Jezusożonami, od czasu do czasu ocierały łzy wzruszenia. 

   Slub stanowił połączenie prawoslawnej ceremonii, z dwudziestowieczną rzymskokatolicką  oraz z zaproponowanymi przez Jezusa - nazwijmy je ogólnie - swobodniejszymi dodatkami. Było więc sporo śpiewu; niezbyt harmonijnego co prawda, bo przecież nie  ćwiczonego uprzednio przez uczestnikow ze zrozumiałych  powodów. Ale w miarę melodyjnego i na pewno szczerego oraz radosnego. Było - na wniosek Soi - trochę tanca. Jednak tutaj Mistrz musiał hamować jej zamysł ślubu na wzór afroamerykanski rozumiejąc, że dla zbyt wielu miejscowych taka forma uroczystości byłaby trudna - czyli, używajac innego slowa,  niemożliwa - do zaakceptowania. Zaznaczyć też należy, że cerkiewni duchowni byli mało zadowoleni z atradycyjnego przebiegu ceremonii . Nawet pomimo tego, iż uczestniczył w niej sam Jezus. Cóż powiedzieć; tak bywa, gdy ktoś jest tradycjonalistą w zbyt wysokim stopniu. Na tyle wysokim, że uważa - emocjonalnie rzecz oczywista, nie rozumowo - tradycyjną formę uroczystości za ważniejszą od  obecności Jezusa. I od Jego zgody  na wspomnianą, duchowo-artystyczną syntezę. 

   - A więc pytam was - Jezus przywołał gestem oczekujących Soę i Olega - tu przy Mnie Samym i przy tych wszystkich waszych gosciach - na pewno tego chcecie? Przemyśleliście wszelkie "za" i wszystkie "przeciw"? Bo nie chciałbym, żebyście pózniej skrzywdzili się wzajemnie. To prawda - kontynuował, uśmiechnąwszy się - że widzę nic takiego w waszej osobistej przyszłości. Ale ta jest zawsze w ruchu, jak powtarzał i regularnie powtarza inny moj padawan, Mistrz Yoda. Zatem wydarzyć się może coś,  czego w obecnym momencie nie widać. A nie wydarzyc może się to, co w określonej chwili wglądu w przyszłość jest widoczne. 

   - A więc? - podjął, zwróciwszy się

najpierw do Soi. - Jesteś pewna swojej decyzji? I gotowa? 

   - Tak, Mistrzu - uśmiechnęła się rozpromieniona Soa, ściskając dłon Olega. - Przemyslalam wszystko... mm, a w kazdym razie bardzo wiele. I tak: jestem gotowa. 

   - Doskonale, moj padawanie - SooMistrz uśmiechnął sie w reakcji. 

   - A ty, Olegu? - Jezus zwrócił sie do książęcego dworzanina. - Wziąwszy sobie Soę za żone,  czy będziesz dokładał staran, aby być dla niej dobrym mężem? 

   - Jezusie, ja również przemyślałem wszystko - odrzekł zapytany. - Będę dla niej - tu uśmiechnął się do Soi - dobrym mężem. Na tyle,  na ile będębw stanie. Codziennie - dodał. 

   - A zatem - Jezus zmienił ton na oficjalny ton - powtarzajcie za Mną. - Soo, najpierw ty. 

   - Ja, Soa, biorę sobie ciebie, Olegu, za męża. I slubuje ci milosc, wiernosc i uczciwosc malzenska. Oraz ze bede przy tobie az do konca... - ostatnim slowom towarzyszyły lzy. 

   - Teraz ty, Olegu - Jezus spojrzał na prawie malzonka Soi. 

   - Ja, Oleg, biore sobie ciebie, Soo, za żone. I slubuje ci milosc,wiernosc i uczciwosc malzenska. Oraz ze bede przy tobie az do konca - powtórzył Oleg. Spokojny i opanowany jak zawsze. 

   Dla pelnego obrazu tej chwili dodajmy, że Jezus uczynił tu maly cud. Polegajacy na tym, ze wszystkie wypowiadane Przezen i przez nowozencow słowa zdaly sie sluchaczom w ich własnym jezyku...

Cdn. 

 

   Voorhout, 2. Sierpnia 2023.

 

 

 

 

Edytowane 5 Sierpnia 2023 przez Corleone 11 (wyświetl historię edycji)

[Somalija]

@Corleone 11 Wzruszające

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Corleone 11]

@Somalija

   Komentarz tyleż treściwy, ileż  - właśnie - wzruszajacy. Dziękuję Ci bardzo ^(*_*)^ . 

   Zatem masz już męża. Powieściowego, ale jednak ^(*_*)^ . 

 

   Serdeczne pozdrowienia.