Letnie przenikanie wanny

[Quidem.art]

Projekt Takamoya, chwila 57

 

W puszystej pianie nie ma nic prócz Ciebie.

Tabula rasa i spokojne serce

Piszą epilog rozterce.

Na spienionych obłoków niebie

Żadnych wyblakłych udręczeń.

 

Falujące ciepło dłonie

Jak albatrosy czeszące fale.

Tybetański flet z oddali

Migotliwą ciszą płonie,

Snując sennych mgieł szalik.

 

Czas pęka jak bańki mydlane.

Zabawnie szeleszczący finał. 

Dwudziesty siódmy czerwca trzymam

W wannie zakochanej,

Gdzie zegar się zatrzymał

I nic już nie rani.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

[poezja.tanczy]

@Quidem.art

Lubię Twoje wiersze

Niby bez fajerwerków

 

Ale mają łagodny smak

Zostawiają posmak

 

Ciekawego myślenia

Czucia, nie założenia

 

Plu++++siki

 

[duszka]

@Quidem.art Piękno miłości jest łagodne i ciche, choć tyle w niej mocy... Pozdrawiam :)

[Stary_Kredens]

Nie wiem , ja ten wiersz odczytuję jako akt samobójstwa w zakochanej wannie, ostatnia kochanka,  łagodna i ciepła No i epilog dokładnie 27 czerwca, ale może się mylę 

Kredens pozdrawia