Wina

[Ewelina]

Wina 

 

 

pod powieką czas się gniecie i rozrywa 

rozpruwam gniewinie wskazówki życia 

idę w wyobrażeniach dalej - 

wciąż młoda lekka i piękna jak nimfa

 

pod powieką drzazgi do dna wbijają się

mija dzień za dniem mija czas we mgle 

i ty i ja i całe mnóstwo najgłębszych win 

za nami w sumieniach toczy się wstyd

 

pod powieką wszystko jest bezpieczne - 

zamknięte szczelnie okiełznane jeszcze 

póki ból nie otworzy mi oczu 

a sumienie kolan nie ugnie - nie polegnę

trwać będę  

 

 

 

Edytowane 17 Czerwca 2023 przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

choćbym szła ciemną doliną:)

[Ewelina]

@violetta zła się nie ulęknę :)

[poezja.tanczy]

@Ewelina

Mam wrażenie, że pisanie jest dla Ciebie pewnego rodzaju terapią

Oczyszczeniem

Tak to czuję

 

I dobrze. Niech się dzieje

A dolina nie taka straszna :)

[Ewelina]

@poezja.tanczy werbalizowanie natłoku myśli, próba opisania wrażeń a czasem emocji zarówno własnych jak i cudzych chyba zawsze będzie aktem oczyszczania umysłu, zwłaszcza dla kogoś kto na zewnątrz jest raczej oszczędny w rozmowach na tego rodzaju tematy i wszystko albo większość zatrzymuje dla siebie. Taka jest moja refleksja :) ale każdy może mieć do tego swoje podejście, niekoniecznie spójne z moim.

Pozdrawiam :)

 

Edytowane 19 Czerwca 2023 przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[Tectosmith]

@Ewelina Myślę, że nawet pod powieką ta wina jednak bardzo boli. Stąd te drzazgi pewnie. Bardzo ładnie to wszystko ujęłaś.

Pozdrawiam ciepło :-)

 

[Ewelina]

@Tectosmith tak, wina boli, doskwiera, kłuje... Ale to domena tych, którzy mają wrażliwość i po prostu sumienie.

Pozdrawiam bardzo :)