Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • „Maszynowa ewolucja”   Kwantowym jemu zwyczajem,  z gwiazd tu przybył siłą woli.  Żadną maszyną kosmiczną,  bez skafandra-aureoli.   Rozejrzał się w cztery strony,  zadając sobie pytanie:  – Jak oni tak mogli stworzyć  własne siebie uśmiercanie?   Mając tyle możliwości,  kreują piekło trujące;  do niszczenia, uśmiercania –  jeżdżące i latające.    Utknęli w swojej blokadzie,  z całą technologią dziwną,  zamiast własnego rozwoju  poszli drogą wręcz przeciwną.   W iterację nie ruszyli,  mądrość ciała w niej kształtując,  w teleportację nie doszli,  samych siebie modelując.    Na łatwiznę płytką poszli,  – protezy z maszyn kreują,  skrótami dla wygodnictwa,  – pancerze sobie fundują.    – Nic tu nie ma do zrobienia  – zmrużył swoje cztery oczy.  Idą ku samozniszczeniu. –  I z nóg pięciu w kosmos skoczył.   Leszek Piotr Laskowski
    • @EsKalisia lećmy do Tunezji. Weźmy tylko bez. Poczułem wolność. Super, pozdrawiam
    • Nie wiem czy remonty kończyć Dzieci płodzić Może lepiej to zostawmy   Lećmy w niebo wystrzelimy miękko na poduszce Może powietrznej Może w maseczce Bynajmniej nie- covidowej Oby nie     Będzie ten bezczas bez trosk i bez coachów, nie będę zaskakująca; bez poradników weźmy bez.     Czas w akacji zgubmy Kocha, nie kocha lubi szanuje szczury truje            
    • @andrew wszyscy jesteśmy zanurzeni w tym samym pięknie. Intrygujący wiersz. Pozdrawiam 
    • Kobiety patrzą przede wszystkim na kasę, mieszkanie i bezpieczeństwo...   W dziewiętnastym wieku kobiety były wielbione, otrzymywały kwiaty i wszystko czego pragnęły.   W dwudziestym wieku wywalczyły sobie wolność i niech same sobie radzą! A one nagle zmieniły zdanie: chcą powrotu do dziewiętnastego wieku - dla mężczyzn to oznacza wywrócenie świata do góry nogami.   My, mężczyźni, jesteśmy ze swojej natury stali - robimy wszystko krok po kroku - budujemy i nie lubimy zmian, a kobiety robią wszystko na odwrót - są zmienne i co minutę zmieniają zdanie - dlatego z nimi jest bardzo trudno nawiązać racjonalną współpracę.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...