Forma bez treści

[violetta]

@Rafael Marius aż tak nie pamiętam, dla to było mieć już to za sobą:) nie ekscytowałam się maturą, a dorosłym życiem, dla mnie studia były fajniejsze :)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja dokładnie tak samo. Robiłem już w tym czasie dość duże interesy, jak na te czasy i głównie to mnie pochłaniało. Oprócz tego wiedziałem że zdam, zatem nie miałem stresu.

Za to wiele innych osób bardzo się ekscytowało i sporo z tego mi się udzieliło.

Pamiętam do tej pory ich przeżycia. Za to nie pamiętam tematów i zadań maturalnych, ani nawet jakie przedmioty na niej zdawałem.

Polski i matematyka były wtedy obowiązkowe, ale reszta...

Wiem tylko, że miałem ze wszystkiego najwyższe wtedy oceny, czyli piątki.

Co zresztą było bez znaczenia.

[violetta]

@Rafael Marius historię zdawałam zamiast matematyki:) na pamiątkę zostało trochę torów:)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[koralinek]

@Rafael Marius U mnie też matura miała (a raczej - że nadal ma) wymiar symboliczny. Czysto biurokratyczna furtka do dalszej edukacji, choć u większości i tak wiązało się to z nieustannym napięciem - ciągłymi pytaniami "co będzie pewniakiem??" "jaki motyw??". To mi się trochę udzieliło, przez co stresowałem się bardziej, niż powinienem. Ciekawi mnie, jak doświadczenia związane z wszelkiego rodzaju teścikami będą się odnosiły do życia, do którego żaden test ostatecznie nie przygotuje.

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A czyli jednak coś zostawili, to ładnie z ich strony.

 

 

No właśnie czyli podobnie jak u mnie... ta atmosfera w klasie.

 

Są tacy, co mają piąteczki, szósteczki z testów, a dwójki i pałki z życia, bo nie mieli na nie czasu, ciągle się tylko ucząc.

Czas powie prawdę.