Zastój

[kwintesencja]

Podszywa arkuszem zanadrze

A w garści wciąż strzępi rękopis

Gdy stwarza na nowo z zapałem

Misterną mozaikę wypocin

 

Co lepsze, już dawno umknęło

W nieznośnym natłoku podobieństw

Nim słowa odsłonią swe sedno

Przeżywaj i czekaj na nowe

[Tectosmith]

@kwintesencja  W takim razie przeżywać będę obecny wiersz i czekał na kolejne nie mniej interesujące. Bardzo ładnie to wszystko ujęłaś. Pozdrawiam.

 

[kwintesencja]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ha! dokładnie tak :) moja odwieczna metoda... pozdrawiam Cię serdecznie :D

[kwintesencja]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, za komentarz i za Twoje słowa, serdecznie pozdrawiam :)

[kwintesencja]

@MIROSŁAW C.Dziękuję Ci za czytanie, pozdrawiam :) 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To prawda. Najważniejsze to przeżywać, emocjonalnie, duchowo lub intelektualnie do tego jeszcze dobry warsztat i wierszy nie zabraknie. Dodałbym jeszcze umiejętność dostrzegania. To rzecz wiadoma idealna wizja.

A rzeczywistość....

[Nata_Kruk]

.... nie będę sie mONdrzyć... trafnie o zastoju.

[kwintesencja]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję :D ja mając zastój w pisaniu napisałam o zastoju, czyli sama sobie zaprzeczyłam! to dopiero mondry wybieg, pozdrawiam :) 

(Przepraszam, że odpisuję na Twój komentarz po tak długim czasie, musiał mi umknąć!)

Masz rację, na proces tworzenia składa się tyle czynników, które trzeba do siebie dostroić, że jak czasem człowiekowi pęknie struna nadchodzi bezowocny twórczo moment... lepiej go przeczekać i chłonąć na zapas :) złote zasady, są takie łatwe tylko w teorii... pozdrawiam :)