Nie w porę

[alos]

Luty jak wycofany z obiegu złoty pieniądz

smuży się przez ogołocone lipy. Trochę rdzy

nieco czarnego prochu; zmieszanie

z którego miesiąc próbuje lepić coś na kształt

życia. Świat został zaimpregnowany

 

lecz kolonie obcych wgryzają się  w niegościnną

materię. Próbując z formy wydobyć kształt

mamlą drzewną papkę. Z kamienia na kamień

bardziej doświadczone, kiedy korzenie wysadzają je

na zewnątrz jak podróżnych na gapę.

 

Jaja węża – można powiedzieć, lecz ogonki

przed kasą gapią się, bezmyślnie otwierając usta.

Stacja przeznaczenia, być może to macierzyste

komórki najbardziej  przyciągają teraz

kiedy piątek się kończy i czas staje wolny

ale nie ma pojęcia co mógłby z nami zrobić.

Edytowane 27 Lutego 2023 przez alos (wyświetl historię edycji)

[violetta]

Piękne bardzo.

[Asia Rukmini]

Ciekawe.

[Rafael Marius]

@alos Frapujące.

Udany debiut.

[alos]

Dzięki Wam za słówko w temacie. Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Dobry wiersz.