@leszek piotr laskowski
Przejmująca metafora o kruchości pychy. Topola jako symbol pustej ambicji, która rośnie w górę bez budowania fundamentów - to obraz uniwersalny i ponadczasowy. Szczególnie uderzające są te kontrasty- "potężna" kontra "pusta", "wieżą ponad osiedle" kontra "między blokami" . Wiersz dotyka czegoś głęboko ludzkiego - tej pokusy, by gonić za wielkością dla samej wielkości, zapominając o tym, co nas naprawdę podtrzymuje. Finałowa ironia jest gorzka: "mierzyła w niebios sklepienie" a "długością klęski przy ziemi została" - ambicja zmieniła się tylko w kierunek upadku. Mocne.
@Berenika97 Bardzo ci dziękuję :) Odczytałaś bardzo dużo cierpienia w tym wierszu a o to mi właśnie chodziło. Aż ukłuła mnie ta przemoc, ale zgadzam się, to czasami naprawdę urasta do tak dużej skali, dziękuję, że o tym wspominasz.
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Idealnie ujęte. Z każdą nową wersją siebie prawdy jest coraz mniej a poczucie wyobcowania wzrasta.
@Jacek_Suchowicz
Mocne ujęcie cierpienia. Często widzimy w nim tylko ból, zapominając, że może być ono szansą na przewartościowanie życia. Poruszające nawiązanie do Hioba. Pozdrawiam.
@Rafael Marius jestem już za stara, ale otworzyłabym swoją firmę ze swoimi projektami, bo szyję sobie jakby dla kobiety, która nie zasunie sobie sama sukienki, bo moja ręka nie dosięga do szyi i znalazłam sposób na to. Czuję się tak komfortowo w moich ciuchach, nie męczę się z ubieraniem, ma swobodę, takich ubrań nie ma nigdzie:) jednocześnie są eleganckie, smukłe, podkreślają moje kształty:)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się