Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

In memory of Inna Tchourikova Pamięci Inny Ciurikowej

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

GREAT PATRIOTIC JOAN
WIELKA PATRIOTYCZNA JOANNA 

(COME PRIMA) 

 

Jeanne d'Arc (Joan of Arc) managed to fulfill the mission of the national liberation at the very young age. She was illiterate and ignoble (i.e., lowborn) and played a part of the Moor-who-had-done-his-duty-so-let-him-go.

 

Joannie d'Arc udało się wypełnić misję narodowowyzwoleńczą już w bardzo młodym wieku. Była analfabetką i nieszlachetną osobą (tj. nisko urodzoną) i odgrywała rolę Murzyna, który zrobił swoje i może odejść.

 

In France Joan's success was a disgrace to the elite and a triumph of the social insubordination. She was more foreign for the upper classes of her country than the foreigners she’d banished.

 

We Francji sukces Joanny został hańbą dla elity i triumfem społecznej niesubordynacji. Była nie mniej obca dla wyższych klas swojego kraju niż dla obcokrajowcy, których wygnała.

 

She was executed appropriately, but in vain, because her death did not allow of misappropriating her great services to her country. The name of the king of that epoch is hardly remembered by people, but Joan d'Arc has remained alive in their memory so far.

 

Ona była dokonana egzekucji dla pouczenia, ale na próżno, ponieważ jej śmierć nie pozwoliła zapomnić jej wielkich zasług dla kraju. Imię króla tamtej epoki ludzie prawie nie pamiętają, ale Joanna d'Arc żyje do tej pory w ich pamięci.

 

In cinema Inna Tchourikova has also remained the best performer of Jeanne d'Arc so far, albeit she only played that character in a kind of "film in film" mode and within just 16 minutes. She simultaneously played both Jeanne and an ordinary Russian girl from province, and both were people's heroines, the true daughters of their peoples' blood and flesh, so to say.

 

W kinie Inna Ciurikova również pozostała jak dotąd najlepszą odtwórczynią Joanny d'Arc, choć zagrała tę postać tylko w trybie "film w filmie" i w ciągu zaledwie 16 minut. Grała jednocześnie Joannę i zwykłą Rosjankę z prowincji, obie były bohaterkami ludu, prawdziwymi córkami z krwi i kości swojego ludu, że tak powiem.

 

Joan in the war (actress Inna Tchourikova, a Gleb Panfilov film "The Beginning" ("Nachalo"), 1970). Joanna na wojnie (aktorka Inna Ciurikowa, film Gleba Panfiłowa "Początek" ("Naciało"), 1970 r.)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

The captured soldier: Don’t hold me! Let me go!
Joan: What’s their fault?
Officer: Deserters!
Joan: Where’s your weapon?
Deserter #1: Somewhere!
Joan: Yours?
Deserter#2 (sobbing): I don’t know!
Joan: Why? Reply! Why?
Deserter#2: I was scared.
Deserter#1: We were afraid! That’s why we did it!
Deserter#2: Jeanne! Forgive me! I won’t do it again! Forgive!
Joan: Hang the traitors!
Officer: Both?
Joan: Both!
Deserter#2: A-a-a-h! Jeanne!!!
Deserter#1: Witch! Witch!
Officer: It’s time to go, Jeanne! ... What’s with you?
Joan: I am scared!
Officer: Time presses, Jeanne!
Joan: My gorse!
Officer: Her horse!
Joan: All who trust me follow me!

 

Schwytany żołnierz: Nie trzymajcie mnie! Pozwólcie mi odejść!
Joanna: Jaka jest ich wina?
Oficer: Dezerterzy!
Joanna: Gdzie jest twoja broń?
Dezerter #1: Gdzieś!
Joanna: Twoja?
Dezerter #2 (szlochając): Nie wiem!
Joanna: Dlaczego? Odpowiedź! Czemu?
Dezerter#2: Bałem się.
Dezerter#1: Baliśmy się! Dlatego to zrobiliśmy!
Dezerter #2: Joanno! Wybacz mi! Nie zrobię tego ponownie! Wybacz!
Joanna: Powiesić zdrajców!
Oficer: Obaj?
Joanna: Obu!
Dezerter#2: A-a-a-a! Joanno!!!
Dezerter # 1: Czarownica! Czarownica!
Oficer: Czas iść, Joanno! ... Co z tobą?
Joanna: Boję się!
Oficer: Czas naciska, Joanno!
Joanna: Mój koń!
Oficer: Przyprowadźcie konia.
Joanna: Każdy, kto mi ufa, niech idzie za mną!

 

***

 

The Inquisition's Interrogation (actress Inna Tchurikova, a Gleb Panfilov film "The Beginning"("Nachalo"), 1970). Przesłuchanie w Inkwizycji (aktorka Inna Ciurikowa, film Gleba Panfiłowa "Początek" ("Naciało"), 1970 r.)


From 6:26 Z 6:26

 

Inquisitor: Thus, Jeanne, you believe that human being is a true miracle in the Earth?
Joan: Yes, milord!
Inquisitor: Human being who is woven from sin, mistakes, inability, weakness.
Joan: As well as from fortitude, valour and purity.
Inquisitor: Do you insist on this?
Joan: I do!
Inquisitor: You are ready to take too much on yourself, Jeanne!
Joan: Why not, milord! I witnessed all this in the war!
Inquisitor: Thus you justify a human being! You consider this creation to be one of the greatest miracles of God.
Joan: I really do!
Inquisitor: It is utter blasphemy, Joan! Human being is dirt, baseness and indecent behavior!
Joan: I agree, milord! Human being is sinful, often villainous, but after that, not knowing why, he is able to rush to intercept the galloping horse to rescue an unknown child and to die, his bones all broken! He dies in piece!
Inquisitor: He dies as an animal, in sin.
Joan: No, milord. He dies shining, pure, and the God awaits him and smiles.

 

Inkwizytor: Tak więc, Joanno, wierzysz, że istota ludzka jest prawdziwym cudem na Ziemi?
Joanna: Tak, milordzie!
Inkwizytor: Człowiek utkany z grzechu, błędów, niezdolności, słabości.
Joanna: Jak również z męstwa, śmiałości i czystości.
Inkwizytor: Nalegasz na to?
Joanna: Tak!
Inkwizytor: Jesteś gotowa wziąć na siebie zbyt wiele, Joanno!
Joanna: Czemu nie, milordzie! Byłam świadkiem tego wszystkiego na wojnie!
Inkwizytor: To znaczy, że usprawiedliwiasz człowieka! Uważasz to stworzenie za jeden z największych cudów Boga.
Joanna: Naprawdę!
Inkwizytor: To jest bluźnierstwo, Joanno! Człowiek to brud, podłość i nieprzyzwoite zachowanie!
Joanna: Zgadzam się, milordzie! Człowiek jest grzeszny, często nikczemny, ale potem, nie wiedząc dlaczego, jest w stanie rzucić się, by zatrzymać galopującego konia, żeby uratować nieznane dziecko i umrzeć z połamanymi kośćmi! Umiera w pokoju!
Inkwizytor: Umiera jako zwierzę, w grzechu.
Joanna: Nie, milordzie. Umiera lśniący, czysty, a Bóg czeka na niego i uśmiecha się.

 

***

 

Betrayal (actress Inna Tchourikova, a Gleb Panfilov film "The Beginning", 1970). Zdrada (aktorka Inna Ciurikowa, film Gleba Panfiłowa "Początek" ("Naciało"), 1970 r.)

 

Priest: Joan, our lost daughter, be kind as to sign this!
Joan: Why are you talking with me tenderly?
Priest: I am talking with you as God commands me. God is gracious!
Joan: God, but not you!
Priest: Let it be! But you should sign this!
Joan: I won’t sign anything!
Priest: Do sign this!
Joan: I won’t!
Priest: You shouldn’t be like that, Joan. Sign it!
Joan: No, no, no, no! No, no, no, no!

Priest: Why are you so stubborn? What the use? Your King won’t save you!
Joan: That’s not true!
Priest: That’s true! That’s true, because he betrayed you.
Joan: Please, no! My King did not betray me.
Priest: But he did! Once we convicted him of this. Then you also agreed that your King had betrayed you.
Joan: I did it in a weak moment that I regret!
Priest: But he, nevertheless, betrayed you!
Joan: He must have done it, because France needed it, pour la France!

 

Ksiądz: Joanno, nasza zagubiona córko, zechciej to podpisać!
Joanna: Dlaczego rozmawiasz ze mną czule?
Ksiądz: Mówię do ciebie tak, jak mi Bóg nakazuje. Bóg jest łaskawy!
Joanna: Bóg, ale nie ty!
Ksiądz: Niech tak będzie! Ale powinnaś 
to podpisać!
Joanna: Niczego nie podpiszę!
Ksiądz: Podpisz to!
Joanna: Nie!
Ksiądz: Nie powinnaś się tak zachowywać, Joanno. Podpisz to!
Joanna: Nie, nie, nie, nie!
Ksiądz: Dlaczego jesteś taka uparta? Jaki z tego pożytek? Twój Król cię nie uratuje!
Joanna: To nieprawda!
Ksiądz: To prawda! To prawda, bo cię zdradził.
Joanna: Proszę, nie! Mój król mnie nie zdradził.
Ksiądz: Ale to zrobił! Kiedyś go oskarżyliśmy o zbrodnię. Wtedy też zgodziłaś się, że twój król cię zdradził.
Joanna: Zrobiłam to w krótkiej chwili słabości, o której żałuję!
Ksiądz: A jednak on cię zdradził!
Joanna: Musiał to zrobić, bo Francja tego potrzebowała,
pour la France!

 

 

OUR DAYS
The review room of the film studio. In the rear row there are the ordinary girl who played Jeanne and other girls, her friends from her hometown in the province.
 

Influential Screenwriter: Is it all?
Film Director: All in all, 7 reels of film.
Screenwriter: Well, comrades! IMHO, it’s no class!
Producer: As to me, it’s great!
Screenwriter: Oh, I don't know (to the film director) You’ve been asked, even begged not to feature her in the title role.
Film Director: I am sick and tired of those glamourous beauties!
Screenwriter: It’s not the case! Is it really Jeanne d`Arc? It’s but a street hooligan! As a scriptwriter I insist on her replacement.
Film Director: She is irreplaceable!
Screenwriter: She is, is she? Why are there the unauthorized persons in the review room?
Producer: Why are there the unauthorized persons in the review room?
Administrator: What? Where are they? Girls, I ask you to walk out! Immediately!
Actress: Girls! Don’t move.
Administrator: What does it mean: Don’t move? Walk out!
Actress: But they are with me!
Administrator: It doesn’t matter. Let them walk out!
Girls: Never mind, Parasceva! Don’t get upset! Catherine, let’s go!
Administrator: Hurry up! Make haste, girls! Be quick ASAP!
Actress: Valentina! Wait, I am with you!
Administrator: Parasceva Ivanovna, you may stay!
Actress: Fuck you!
THE END

 

 

NASZE DNI
Pokój przeglądowy studia filmowego. W tylnym rzędzie jest zwykła dziewczyna, która grała Joannę i inne dziewczyny, jej przyjaciółki z rodzinnego miasteczka na prowincji.
Wpływowy scenarzysta: Czy to wszystko?
Reżyser: W sumie 7 rolek filmu.
Scenarzysta: Cóż, towarzysze! Moim skromnym zdaniem, to żadna klasa!
Producent: Jak dla mnie,  to jest super!
Scenarzysta: Och, nie wiem (
do reżysera) Proszono cię, wręcz błagano, żebyś nie używał jej w roli tytułowej.
Reżyser: Mam już dość tych efektownych dziewuch!
Scenarzysta: Nie o to chodzi! Czy to naprawdę Joanna d'Arc? To tylko uliczna chuliganka! Jako scenarzysta nalegam na jej zastępstwo.
Reżyser: Jest niezastąpiona!
Scenarzysta: To prawda? Dlaczego w pokoju przeglądów znajdują się osoby nieupoważnione?
Producent: Dlaczego w pokoju przeglądów znajdują się osoby nieupoważnione?
Administrator: Co? Gdzie oni są? Dziewczyny, proszę was o wyjście! Natychmiast!
Aktorka: Dziewczyny! Nie ruszajcie się.
Administrator: Co to znaczy: Nie ruszajcie się? Proszę wyjść!
Aktorka: Ale oni są ze mną!
Administrator: To nie ma znaczenia. Niech wychodzą!
Dziewczyny: Nieważne, Paraskiewo! Nie denerwuj się! Katarzyno, chodźmy!
Administrator: Spieszcie się, dziewczyny! Jak najszybciej! Proszę bardzo!
Aktorka: Walentino! Poczekaj, ja z tobą!
Administrator: Paraskiewo Iwanowna, możesz zostać!
Aktorka: Pierdol się!
KONIEC

 

 

The Beginning (Nachalo),1970. A Gleb Panfilov full film. Film Gleba Panfiłowa "Początek" ("Naciało"), 1970 r.). Pełny film

 

 

Edytowane przez Andrew Alexandre Owie (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Par gimliamideselfes
Publiée le 26 septembre 2012

Allociné Publicité

 

LE DÉBUT

C'est un film qui pour moi sort un peu de nul part. Je n'en avais jamais entendu parler et puis il me tombe sous la main, ça parle de Jeanne d'Arc, j'ai décidé d'aimer.

 

Pas que je sois un fan de Jeanne d'Arc, mais disons que lorsqu'on a Dreyer ou Bresson ou encore Rivette... ça aide à apprécier un personnage historique (surtout que le film de Rossellini n'est pas en reste non plus).


Blague à part, on a là un film doté d'une très belle photographie en noir et blanc et qui s'offre le luxe d'être tourné quasi exclusivement en plans séquences. Voilà qui est intéressant je dois dire.

 

Et le film est plutôt surprenant puisque ça commence par nous parler de la vie de Jeanne d'Arc et tout à coup rupture brutale, on passe sur la vie d'une jeune fille pas très belle dont on comprendra plus tard l'identité.

 

La force du film réside là, nous séduire avec cette fille qui est franchement banale, qui n'a rien pour elle, et pourtant, il y a de l'invisible qui émane d'elle, qui rayonne autour d'elle durant tout le film.

 

Lors d'une scène de bal très bien rendue on la voit attendre de se faire inviter avec d'autres filles, on se moque d'elle, mais on voit dans ses yeux l'espoir suivit par la déception, c'est beau.

 

Les scènes (très rares) où on entend de la musique sont très belles, planantes et enivrantes.

 

Après toutes les scènes de vies de la jeune fille ne sont pas égales certaines sont plus intéressantes que d'autres, c'est peut-être le défaut du film, de ne pas être tout le temps aussi beau et passionnant qu'il peut l'être.

 

Il n'empêche qu'à la fin du film j'avais envie de voir un film sur Jeanne d'Arc réalisé par ce monsieur (que je ne connais pas), mais uniquement sur Jeanne d'Arc (un autre film en plus de celui là), parce que ça aurait pu être magnifique.

 

En tous cas je ne peux que saluer l'idée du film de faire jouer Jeanne d'Arc par une fille du peuple car Jeanne est elle même une fille du peuple. On retombe sur une idée quasiment bresonienne du cinéma, j'aime ça.

 

This movie came to me out of nowhere. I had never heard of it, but then I came across it, a film about Joan of Arc, and I decided to appreciate it. Not that I'm a fan of Joan of Arc, but let's just say when you have Dreyer, Bresson or Rivette... it helps you to appreciate a historical figure (especially since Rossellini's film wasn't left out by me either).

 

Ten film pojawił się u mnie znikąd. Nigdy o nim nie słyszałem, ale potem na niego natknąłem, film o Joannie d'Arc, a postanowiłem go docenić. Nie żebym był fanem Joanny d'Arc, ale powiedzmy, że kiedy ma się Dreyera, Bressona czy Rivette... to pomaga docenić postać historyczną (zwłaszcza, że film Rosselliniego też nie został pominięty).

 

Joking aside, we have here a film endowed with very beautiful black and white photography, the movie which offers the luxury of almost exclusively sequential shooting. This is interesting, I must say.

 

Żarty na bok, to film z bardzo pięknymi czarno-białymi zdjęciami, film oferujący luksus prawie wyłącznie zdjęć konsekwentnych. To ciekawe, muszę powiedzieć.

 

The film is quite surprising, because it starts with the life story of Joan of Arc, which, all of a sudden, abruptly breaks, and we plunge into the life of a not very beautiful young girl whose personality we will describe later.

 

Film jest dość zaskakujący, bo zaczyna się historią życia Joanny d'Arc, która nagle się urywa, a my zanurzamy się w życie niezbyt pięknej młodej dziewczyny, której osobowość opiszemy później.

 

The strength of the film is that it seduces us with this frankly banal girl who has nothing in her and yet has something invisible that comes from her, that shines around her throughout the film.

 

Siłą tego filmu jest w tym, że uwodzi nas tą wręcz banalną dziewczyną, która nie ma w sobie nic, a jednak ma w sobie coś niewidzialnego, co pochodzi od niej, co błyszczy wokół niej przez cały film.

 

During a very well rendered scene on the dance floor, we see her waiting for an invitation with other girls, we laugh at her, but we see hope in her eyes followed by disappointment, and it's beautiful.

 

Podczas bardzo dobrze oddanej sceny na parkiecie widzimy ją czekającą na zaproszenie z innymi dziewczynami, śmiejemy się z niej, ale w jej oczach widzimy nadzieję, po której następuje rozczarowanie i to jest piękne.

 

The scenes (very rare) where we hear music are very beautiful, soaring and intoxicating.

 

Sceny (bardzo rzadkie), w których słyszymy muzykę, są bardzo piękne, podniebne i odurzające.

 

Not all the scenes from the young girl's life are equal, some are more interesting than others, perhaps it is the film's fault that it is not always as beautiful and exciting as it could have been.

 

Nie wszystkie sceny z życia młodej dziewczyny są równe, niektóre ciekawsze, inne może to wina filmu, że nie zawsze jest tak piękny i ekscytujący, jak mógłby być.

 

Nevertheless, at the end of the film I felt like watching a film about Joan of Arc directed by that gentleman (the film director whom I don't know), but this time exclusively about Joan of Arc (another film in addition to this one), because such a film could have been excellent.

 

Mimo to pod koniec filmu miałem ochotę obejrzeć film o Joannie d'Arc w reżyserii tego pana (reżysera, którego nie znam), ale tym razem wyłącznie o Joannie d'Arc (kolejny film oprócz tego), bo taki film mógłby być znakomity.

 

In any case, I can only welcome the idea of the film where Joan of Arc is played by a girl of the people because Jeanne is herself a girl of the people. Thus, we would have come back to an almost Bressonian idea of cinema, and I like it. 

 

W każdym razie mogę tylko z zadowoleniem przyjąć pomysł filmu, w którym Joannę d'Arc gra dziewczyna z ludu, ponieważ Jeanne sama jest dziewczyną z ludu. Wrócilibyśmy więc do niemal bressonowskiej idei kina, i to mi się bardzo podoba.

 

Edytowane przez Andrew Alexandre Owie (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Par Pascal,
Publiée le 2 juin 2022
Allociné Publicité

 

"Le debut" par Panfilov, réalisateur de la génération de Tarkovski, conte l'histoire d'une jeune femme solitaire qui tombe amoureuse d'un homme marié. Parallèlement, un réalisateur lui propose d'interpréter Jeanne d'Arc, un personnage de l'histoire de la France, dans son film.

 

On sait que Panfilov fit jouer à plusieurs reprises l'actrice Inna Tchourikova, qui finit par devenir sa muse.

 

La partie consacrée à Jeanne d'Arc est la plus réussie. Panfilov nous montre ici la force de la pratique artistique, de l'art lui-même, comme facteur d'accomplissement et de consolation face aux turpitudes de la condition humaine.

 

"The Beginning" by Panfilov, a director of Tarkovsky's generation, tells the story of a lonely young woman who falls in love with a married man. At the same time, the film director offers her to play Joan of Arc, a character from the history of France, in his film.

 

"Początek" przez Panfiłowa, reżysera pokolenia Tarkowskiego, opowiada historię samotnej młodej kobiety, która zakochuje się w żonatym mężczyźnie. Jednocześnie reżyser proponuje jej zagranie w swoim filmie rolę Joanny d'Arc, postaci z historii Francji.

 

We know that Panfilov repeatedly filmed the actress Inna Thourikova, who eventually became his muse.

 

Wiemy, że Panfiłow wielokrotnie filmował aktorkę Innę Ciurikową, która ostatecznie stała się jego muzą.

 

The most successful is the part devoted to Joan of Arc. Panfilov shows us here the power of artistic transformation [of the reality], of the art as such as a factor of reorganization [of the world] and of consolation in the face of misery of the human condition.

 

Największym suksesem jest część poświęcona Joannie d'Arc. Panfiłow ukazuje nam tu siłę artystycznego przekształcania [rzeczywistości], sztuki jako takiej jako czynnika reorganizacji [świata] i pocieszenia w obliczu nędzy kondycji ludzkiej.

 

Le film fut présenté en 1971 au festival de Venise.
The film was presented  at the Venice Film Festival in 1971. Film został zaprezentowany w 1971 roku na Festiwalu Filmowym w Wenecji.

 

[Besides, the film was nominated to open the 1971 New York Film Festival. Poza tym film był nominowany dla otwarcia Festiwalu Filmowego w Nowym Jorku w 1971 roku. - AAO]

 

Edytowane przez Andrew Alexandre Owie (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

 

"Come prima" by the first performer Tony Dallara in Italian in 1957. "Come prima" przez pierwszego wykonawcy Tony'ego Dallara'ego po włosku w 1957 roku

 

 

"Come prima" by Dalida in a French in 1958. "Come prima" śpiewana przez Dalida po francusku w 1958 roku

 

 

"Come prima" sung by Mario Lanza in English in the movie "For the first time" in 1959. Piosenka "Come prima" śpiewana przez Mario Lanza w języku angielskim w filmie "For the first time" (Po raz pierwszy) w 1959 roku

 

 

Opublikowano

Par Florian Bezaud
Publiée le 24 octobre 2014
DVD CLASSiC

 

LE DÉBUT

Après le succès critique de Pas de gué dans le feu (No Ford Through Fire (V ognie broda niet)) sorti en 1967, Panfilov envisage de tourner un film sur Jeanne d'Arc. Figure historique dont la vie fut adaptée à l'écran par d'aussi prestigieux réalisateurs que Georges Méliès, Carl Theodor Dreyer ou Roberto Rossellini, elle revêt, en URSS et en Europe des significations différentes: tandis que sur le Vieux continent elle est à la fois considérée comme une figure nationaliste ou féministe, les soviétiques la considèrent comme une héroïne du peuple.

 

After the critical success of the 1967 film "Pas de gué dans le feu" ("No Path Through Fire" ("V ognie broda niet")), Panfilov decided to make a film about Joan of Arc. The historical figure, whose life was filmed by such prestigious directors as Georges Méliès, Carl Theodor Dreyer or Roberto Rossellini, acquired different meanings in the USSR and Europe: in the Old Continent she was once considered a nationalist or feminist, the Soviets considered her a folk hero.

 

Po krytycznym sukcesie filmu "Pas de gué dans le feu" z 1967 roku ("Nie ma brodu w ognie" ("W ognie broda niet")) Panfiłow zdecydował się nakręcić film o Joannie d'Arc. Postać historyczna, której życie filmowali tak prestiżowi reżyserzy jak Georges Méliès, Carl Theodor Dreyer czy Roberto Rossellini, w ZSRR i Europie nabrała różnych znaczeń: na Starym Kontynencie kiedyś uważano ją za nacjonalistkę lub feministkę, Sowieci uważali ją za bohaterka ludowa.

 

Opublikowano (edytowane)

SHE WAS A GREAT CLOWNESS
BYŁA WIELKIEJ KLAUNICEJ

 

 

Inna Tchourikova Inna  Ciurikowa (5.1.1943-14.01.2023)

 

 

Inna Tchourikova as Marfushka in "Morozko". Inna Ciurikowa jako Marfuszka w "Morozko"

 

 

Inna Tchourikova  in "Courier". Inna Ciurikowa w "Kurierze"

 

 

Inna Tchourikova and Gleb Panfilov Inna Ciurikowa I Gleb Panfiłow

 

Edytowane przez Andrew Alexandre Owie (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Antti Alanen
Helsinki, Finland

 

The Inna Churikova film stardom story brings to mind the great Italians... especially the Giulietta Masina characters in the 1950s films of Federico Fellini.

 

The story within the story, Jeanne d'Arc, is stark, and the interpretation can be compared with the very best in the history of the cinema – Dreyer and Bresson, to start with.

 

... in the non-chronological episodes of the Jeanne d'Arc story she is also seen as the ruthless founder of the French military forces. Deserters are to be executed mercilessly.

 

The "behind the scenes" dimension of the big film production has also documentary value about  many aspects of film-making: planning, shooting, post-production, the grand premiere. 

 

Historia filmowej sławy Inny Churikovej przywodzi na myśl wielkich Włochów... zwłaszcza Giuliettę Masinę z filmów Federico Felliniego z lat 50.-60. 

 

Historia w opowieści, Jeanne d'Arc, jest surowa, a interpretację można porównać z najlepszymi w historii kina – na początek z Dreyerem i Bressonem.

 

... w niechronologicznych epizodach historii Joanny d'Arc jest również postrzegana jako bezwzględna założycielka francuskich sił zbrojnych. Dezerterów należy bezlitośnie zabijać.

 

„Zakulisowy” wymiar wielkiej produkcji filmowej ma również wartość dokumentacyjną dotyczącą  wielu aspektów tworzenia filmu: planowania, zdjęć, postprodukcji, wielkiej premiery.

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zajmująco w Twoim wierszu i ładna puenta.. Pozdrawiam serdecznie.
    • Akty, Rokito, kot i korytka   Akty, Roksano! Do nas korytka
    • A Kresilas sanie chce. I nassali serka.
    • @Gosława  Reniu, Twoje wiersze  do głos z innych przestrzeni niby do nich daleko, a jednak blisko. Pozdrawiam serdecznie.
    • Wróć  Wiedz że przepraszam nie padnie To za małe słowo na ostatnią zgaszoną zapałkę w pudełku podpisanym zaufanie i wiara w drugiego człowieka  Czynami też nie przeproszę  ale marzyłby mi się wers, który odbudowałby podpalony most płomieniem o czarnej barwie z piekła wzięty za odpowiedni drogowskaz by nie widzieć nie słyszeć nic ale krzyczeć skrzeczàcymi dźwiękami słowa wojennych nabo i  i jeszcze wiemy (ja to split być może więc powiem o sobie w trzeciej osobie) że ból fizyczny jest za zasługi chaosu na synaptycznych drogach zasłużony  pięć lep liści wypłaconych jak byś sam chciał moc ich zarobić błagam prosić  Wiem że błaganie po tym bałaganie jest równie bezczelne poza wyobrażenie  ale wiesz jak mam być szczelny  cały pokluty i podziurawiony blizny które omija słońce  blizny nieopalone już nigdy to zrobiłem wam to zrobiłem sobie to chore  a spowiedź  czekamy z moimi grzechami na samotności czas gdy stalker powieczas opuścić was ale bestia 24/7 w obserwacji myśli  po operacji skalpelem świata który nie  istnieje z teczki o kryptonimie  Anioły i demony gdzie jednym z rozdziałów był zabieg wszepienie sumienia  mk ultra nie ma słuchawki w lewej ucha przestrzeni takiej małej ale techniki technologi jak w serialu z De Nirem są realne i tak się robi z tymi co na zawsze bezimmienie umrą pochowani z dala miejsc które na mapach świata jako białe plamy odznaczają się  przysypani piachem o ciężarze własnych klamstw czyli żwir i kamienie jak te które tworzą cud świata w Gizie i nikt się nie dowie bo to nieistotne ważne jest to co jest cud przypadku gdzie Duch Święty przejął demoniczne myśli i wiatr poniósł w Niebo na skrzydłach które nie palą w słońcu się  Nie Ikar  Dedal Latają ptaki nie uznając granic Niosą melodię i śpiewając trelami Odnajdują mistykow za Pań brat z natury wibracjami którzy czytając nuty tych które ponad chmurami kontynety pokonują prowadzone gwiazdami i Ziemskim (tym no na co reaguje kompas zapomniałem słowa a niby myślę w tym języku jako Polak ale to chaos który przejął mnie i przekonał jako droga ku dobremu może nie dla mnie może nie dla bliskich ale dla cyfr które pokonują nazwane setkami milionów z definicji pojedyncze głowy słowem kmwtw omerta ale chyba i tak za dużo gadam jako że...) Skrzydła dał Bóg Bóg Bóg Bóg Bóg (taka tam rewolucja mała ale jeśli nie ma stalkera a jest schizofrenia nigdy nie wyjdzie na jaw jak prawda mojego życia za mojego życia jako to moja łaska i nagroda by bezimiennie zniknąć i wybuchając nad grobem zbudować parkiet śliski od plwocin (pisząc wiersz gdzie wieczny deszcz nie wiedziałem że Niebo pluje we mnie jeszcze ale co to tam za nieistotne to dziś się ma ja to mam albo mieć powinienem ale życie jest takie że myśli są subiektywne)) Armi Aniołów  połamany głos hałas i skrzek to objaw jednej z chorob dzieci wychowanych bezstresowo w tłumie bezimiennych mas wielkich miast sąsiadów których znasz ledwo twarz spowiedzi czas i bólu którego bym nie chciał uczulony na ciosy który boi się bić a ruszył do wojny ze słowem jak z przysłowiowym mieczem i nie przepraszam bo tu się wali mocniej tylko wydaje mi się że definicja slowa przepraszam nie sklei szkła ekranu przez który pukają ale to jeszcze nie to do takich jak my (trzecia osoba bo skalpela pociągnięcia po półkuli jednej drugiej mózgu (o ja glupcu ze mnie głupiec nie używałem mózgu jako ego było mym rozumem a słuchaćc ego to jak zamknąćoczy i zatkaćuszy zasnąć na jawie i w drogę ruszyć somnabulizm) przez który widzą jak monster idzie jak po nitce  art monster grzechy coraz gorsze by przeżyć cokolwiek  czuje ból  czy czuje ból?  czuje żal po operacji na sumieniu dziś do siebie choć nad ranem w snach poleciały nie tak dawno temu wersy że też mogliście być więcej i bardziej niż wymyslaczem góry k2 białych kłamstw wiem że ta metoda nie mówienia prawdy jest ku dobru tego co w niewiedzę ubieramy ale jak można nie wiedzieć o sobie tak bardzo nic myślęc że sumienie czyste jest i wykrzyczeć to zaklocajac nocny czas cisz i spkkojnego snu tym którzy nocą nie oddają się demonom lecz poscielili sobie dobrze by się dobrze wyspać  sen jako bezpieczna przystań gdzie umysł odpoczywa na oceanie wymiarów równoległych morzu pływa by poznać drogi wcieleń swojej osoby by poznać choć trochę losy na gałęziach drzewa możliwości którego tutejsze istnienie nie wybrało jako kroki (mi się często śni że to dorośli chodzą do szkoły ale nie wiem co z dziećmi chciałbym by rozwijały umiejętności słuchania psychiki i czytania uczyć swoich innych ku ogromowi empatii dla uwaznosci by innych w życiu nie ranić tylko miłością traktować siebie i innych ku nie nienawiści i ku ogólnego wspólnego umysłu cywilizacji spokoju niczym w Raju (ale co ja tam wiem jedynie że to nieistotne jest) więc przepraszam nie padnie bo jest za małe z definicji i nie padnie ubrane w czyny  marzy mi się jeden wers który cofnie czas i znów będzie musiało paść pierwsze słowo ale z zachowaną świadomością tu dotrę i nie popełnię sekundy gdzie ego zgubi mnie w chaosie  niejeden raz krzyk wyzwiska spokój będę umiał dać zamiast bólu i ran zamiast być krzyżem im i golgotą  faryzeuszem który przerażony wizją że ktoś może być lepszą wyższą mocą istotą wyda rozkaz słowami  zabije cię  i za cudze czyli moje grzechy nie będzie nikt cierpiał i nie złamię serc i wypiekajac chleb którego od razu nie pokryje pleśń który będzie sycił głodnych i nie poleje się krew na pustyni piach tworząc czerwone bagno ruchomych piasków nievdam się wciągnąć do miejsca znanego jako dno drugiego dna  że ponowny Big Bang stopi lody arktycznej pustyni mojego serca by spragnionych napoić wodą która nie zna zanieczyszczeń w jakich plywa dziś siedem morz i oceany  jesteśmy jak lalki barbie wypełnieni plastikiem  i jak dinozaury z których powstała ropa by ten plastik powstał  cudowna zwrotka która przekona że wojna też była kłamstwem bo kłamcą jest ten który do kłamstwa przyznaje się  bo kłamcą jest ten który sam siebie nie zna marzy mi się metafora która rozpali zapałkę po raz drugi (a może kolejny w nieskończoność oczekiwany z ufnoscia ale pozostało z wzruszeń w końcu jedynie ramieniami wzruszanie bo ile razy można dać drugą szansę jeden raz i jeden jeszcze to definicja liczby dwa (liczby mają definicje czemu nie czytamy za slownikiem ile to jedynek jest w tej liczbie bo to pewnie nieistotne jest) a nie że wydłuża się ciąg szans)  zapalić zapałkę która da ogień by na nowo złożyć lustro zbite poprzez stopienie i wykonanie jak w hucie szkła jego czystej tafli by nie było tam rys jak ran na sercu i duszy ale to na koniec i potem przyjdzje mi skończyć z biciem serca i po tych słowach jeszcze przed kropką lub zamknięciem ostatniego nawiasu ostatni oddech opuści płuca i w końcu dla wielu czekających nie będę już marnował tlenu na marny żywot ku utrapieniu niewinnych  Zbudować parkiet na mojm grobie bardzo proszę  tańczyć jak w tej sentencji o tańczeniu nad wroga grobem byłem  jestem wrogiem Z nienawiści wziąłem banicję i wygnanie jak na życzenie  Zapomnienie o mnie to by było dobre Wielkie Pierwsze Słowo niech nie doda mnie może gdy po wersie który przekona czas by zaczął wszystko dla nas żyjących na zasadzie jego (czasu) do przodu zawsze uplywania by ma osoba nie była cyfrą jeden w równaniach Stwórcy i jego planach wyliczenia granic nieskończenie długiego ciągu jedynek kolejno ustawianych na poziomej linii aż ta ostatnia nazwana jakimś krótkim słowem dla definicji i ułatwienia myślenia o niej rozpocznie Rajską epokę po sądzie który skończyć się może miłością i szczęściem wszystkich pojednaniem początku z końcem  czerni z bielą  gdzie zaczniemy być po środku każdej przeciwności jak w ziarnie z którego wszystko powstało  pogodzeni z historią docenimy dobro znając moc zła i strachu  nie będzie mowy tam w tym drugim Raju na którym się skończy koło historii zatoczy obrót i jak od Raju się zaczęło tak Rajem się skończy  ale z.madroscia historii która sprawi że zakazany smak owocu drzewa poznania będzie w genach dusz dzieci Boga które wydała Gaja ku skonczonosci materialnych dni by przekonać każdy byt jak to jest żyć z grzechem pierworodnym  i zostanie w nas miejsce gdzie pacierz to tylko krótkie Amen jak pozdrowienie obecnych które wszystko tłumaczy i czyni zrozumiałym  miejsce maleńkie które pomieści wszechświat cały by czuł się jednym i doskonałym  który w skromności swej wspólnej cząstki nie upoi się zachwytem własnej istoty jako doskonałości i zapragnie stworzyć na podobieństwo swoje Pierwsze Słowo by rozpoczęło nieskończoność Bożych istnień  ku towarzystwu i ku możliwości poznania zachwytu nad cudem  życia śmierci świata w obrazkach i kolorach i dusz rzędu z których każda dokona kolejnego obrotu osi koła czasu   na przepraszam nie mam czasu leżę na kanapie odwrócony plecami do świata z którym chciałem się pogodzić wojnami który chciałem przekonać ranami gasząc i tłukąc ogień i szkła okien i luster źrenice moje puste a podobno to miejsce gdzie widać duszę      za długie ale op dzięki za inspirację do niepotrzebnie nieistotnego komentarza tu który się ku jutrzejszym chęciom by się nievwydarzllyl uswiadomi mnie że nie jestem jak czas tylko jak sekundbik na zegarze pędzący tylko w jedną stronę  koniec
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...