jak na zbawienie

[jazzkółka]

 

co roku czekam jak na zmiłowanie 
na święta 

 

już od rana wyglądam zza
wykrochmalonych marzeń czy idą

poprawiam ciasno ściągnięte usta i włosy bielą

przypominające
obrus pod którym sianko

 

wiem

niedoczekanie moje dzieci z domu 
dzieciom lżej 

ale ja czekam nadal

bo przyjdziesz

 

już od rana poprawiam

ściągnięte usta i włosy bielą

przypominające obrus na którym

siano pasyjka i kropidło 

przecież ksiądz w dom bóg w dom 

 

jak co roku 

Edytowane 8 Stycznia 2023 przez opal (wyświetl historię edycji)

[jazzkółka]

@aff "to nikt" - i o nim, o niej, tej czekającej wiecznie samotności chciałam, ale to szkic, nieczytelny, masz rację.

Na pewno do przeróbki, żeby mi tu żadna kochanka nie wyskakiwała!:)

 

Dziękuję, że się nad nim pochyliłaś Agatko:)

 

Pozdrawiam:-)

[Rafael Marius]

@opal Chyba tylko niektóre starsze osoby tak mają. U nas to już od wielu lat nie chodzą, bo prawie nikt nie przyjmował.