Wniebowzięcie pana D.

[Marcin Sztelak]

W tle Har - magedon w pełnym rozkwicie

i nieodzowna mgła, od zaśnieżania.

Zresztą źrenice permanentnie zmęczone

od ciągłego mrugania figlarnymi powiekami. 

Te ostatecznie kojarzą się z wiekiem,

do niego nieodzowny gwóźdź.

 

Trzeba być człowiek, pochylić głowę,

choćby na wargach błąkał się ironiczny

uśmieszek. W końcu cud może się zdarzyć,

nawet w tak niesprzyjających okolicznościach

przyrody. I przeklęta niepewność

co do godzin urzędowania niebios.