Ten węgiel jest mój i Twój *

[Father Punguenty]

Węgiel tam jest. Ten węgiel tam leży.

Niech ten, kto wątpi weźmie, uwierzy.

Szczerze niech wierzy ojciec i matka,

I niechaj nie wątpi sąsiad, sąsiadka.

 

Mocno wkopany wciąż leży i drzemie.

Niech zaprze się siebie i ufa premier.

Niechaj, więc nie drwią starsi i dzieci.

Niech zstąpi duch wasz i was oświeci.

 

W czarnego złota nabrzmiałe pokłady,

Zamknięte paprocie, widłaki i mady.

Onegdaj kulawy dinozaur w nich legł,

Gdy jęknął na widok komety i zdechł.

 

Tu okruch się liczy, każdy gram warty.

Pod kotłem kucharki nim palą i czarty.

A wszystkie rodzaje Pan Bóg wam dał,

Abyś miał koks, orzech, antracyt i miał.

 

Byś w zimie pochłaniał z ciepła fluidy,

Koń Łysek harował z pokładu Idy ; gdy

Padł, pod węglem rozwarła się trumna,

Zaś wieko domknęła zielona kolumna.

 

Niech zatem beknie w róg awangarda:

Szablę wyrzucim, dobędziem oskarda !

By nie nastała - jak chcą - pruska bieda,

Polska od węgla odepchnąć się nie da !

 

 

* - wiersz do swobodnego wykorzystania w trakcie wszelkich akcji, manifestacji i akademii typu : 'kuzaiprzeciw'.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(wersja udźwiękowiona)

[Father Punguenty]

@Marcin Szymański dzięki