Zgłoś

W Krakowie rzekł hrabia do żony Ma droga już jestem zmęczony Wybacz, nie zrobię  Ci dobrze w alkowie  Na samą myśl jestem spocony  Zakrzyknął w Krakowie sam hrabia  Co tu się do licha wyprawia? Biegają zwierzaki  Fruwają też ptaki W dodatku ktoś puścił tu pawia  

@tetu zgadzam się z tym

@Achilles_Rasti na słowach "nie wypowie" mógłby się ten tekst skończyć  ponieważ refleksje pozostawiłby dla czytelnika    bardzo dobry wiersz 

@hollow man       Grillując marshmallow   wiersz jako probierz    kolorów dowiódł         rangę różu    wiersz jak papierek       lakmusowy       starą czapkę   szalik z nadrukiem     wyniósł do rangi        koloru liry      nie celuloidu    lalki z odpustu       tylko czemu      róż oblekła  błękitna warstwa     przezroczysta       to pozostanie    zagadką Barbie   Sfinksa na czapce   

Życie   jest piękne   mówią   rodzisz się   poznajesz ludzi kochasz   zakładasz rodzinę   śmiejesz się   płaczesz   zostawiasz po sobie kilka zdjęć trochę wspomnień parę słów   jesteś szczęśliwy   chyba   a potem zatrzymujesz się na chwilę   i pytasz   kim właściwie jestem?   czego naprawdę pragnę?   bo może dla świata jesteś nikim   imieniem które kiedyś nikt nie wypowie   ale może właśnie dlatego warto być nikim   nie udawać   nie gonić za cudzymi oczekiwaniami   być sobą   kimkolwiek byłeś zanim świat powiedział Ci kim powinieneś zostać   dla świata możesz być nikim       kim jesteś dla siebie?