Kierowca
-
Ostatnio w Warsztacie
-
"Gdy wejdziecie na ścieżkę", rzekł Hades
"Odwrócić się nie będzie ci dane"
Poeta przytaknął: "Choć serce ze strachu drży
A lico zapewne mam blade
Zaszedłem tak daleko - dam radę".
On rusza przodem - ona w ślad za nim
Tył jego głowy w podróż ją prowadzi
Zszedł po nią do piekieł i o nią się martwi
Lecz jeden zły krok i na zawsze ją straci
Wierna, oddana, lecz dłuży jej się droga
Wytęża wzrok w nieprzeniknionych ciemnościach
Jego złote loki z potylicy spadają na kark
Chłonie tę sylwetkę, by zabić swój strach
Z radością przyjęła ukochanego przybycie
Lecz kiełkuje w niej teraz chęć skrycie
Dowodu miłości jeszcze większego
Gestu tragicznego i ostatecznego
Lekki ruch głowy interpretuje na opak
Ptak w niej trzepocze, myśli: "A co jak...?"
Z każdą sekundą jest coraz gorzej
I wzywa w myślach: "Pożądania boże!"
Lęk przed spojrzeniem obróciła w pragnienie
Byłoby to jego troski ostatnie potwierdzenie
Całą sobą więc krzyczy - tylko nie gardłem
"Sprawdź, czy tu jestem! Czy uciekłam z czartem!"
Gdy światło już widać w oddali
Zapowiedź wyjścia, kilku kroków ostatnich
Rodzi jej się scena przed zmęczonymi oczami
Jego radości i między nimi ściany
Zawsze posłuszna, czy tym razem też wymusi uśmiech?
Uda zanurzenie we wspólnych obietnicy uciech
Jak może znowu czuć się szczęśliwa i kochana?
Jak może myśleć, że jest chciana?
Czy nie lepiej by było jej zostać w podziemiach
Gdzie nikt nie odgrywa, nie przerzuca się w pretensjach
Gdzie znoju swojego nie musi kryć
Skoro i tak jak nieszczęśliwa żona ma żyć?
Hades przemyślnie w przegranej pozycji ją ustawił
Nadzieję na życie z ukochanym zabił
Bo pokochała tego, który by się obrócił
Który kochałby tak bardzo, że ich przyszłość by odrzucił
Poeta już wyszedł i woła: "Uwaga! Ja, niezwyciężony!
Za chwilę spojrzę w stronę mej żony!"
Patrzy; zdziwiony, uśmiech schodzi mu z twarzy
Jej już bowiem tam nie ma
W stronę świata umarłych się prędko cofnęła
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 78 odpowiedzi
- 1 931 wyświetleń
-
Bóg stworzył świat a kto Boga 1 2
Przez Waldemar_Talar_Talar, w Warsztat - gdy utwór nie całkiem gotowy
- 38 odpowiedzi
- 1 008 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 780 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 661 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 635 wyświetleń
-
-
Popularne aktualnie
-
- 15 odpowiedzi
- 170 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
-
Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano
@Poet Ka Na to są na pewno odpowiednie procedury, by nie powiedzieć paragrafy :) -
Przez Natuskaa · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Nawet jeśli wiemy już super dużo o życiu, znamy zasadę działania tego i tamtego, skład chemiczny, psychologiczne uwarunkowania i inne cuda, to i tak nie mamy pełnego wglądu, jedynie jakbyśmy przez skorupkę oglądali przebłyski z trasy... optymizm jest więc jak najbardziej wskazany. Pozdrawiam :) -
Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano
@Lucienne ,,Życie to śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową" Krzysztof Zanussi -
Przez szyba płacz · Opublikowano
"Gdy wejdziecie na ścieżkę", rzekł Hades "Odwrócić się nie będzie ci dane" Poeta przytaknął: "Choć serce ze strachu drży A lico zapewne mam blade Zaszedłem tak daleko - dam radę". On rusza przodem - ona w ślad za nim Tył jego głowy w podróż ją prowadzi Zszedł po nią do piekieł i o nią się martwi Lecz jeden zły krok i na zawsze ją straci Wierna, oddana, lecz dłuży jej się droga Wytęża wzrok w nieprzeniknionych ciemnościach Jego złote loki z potylicy spadają na kark Chłonie tę sylwetkę, by zabić swój strach Z radością przyjęła ukochanego przybycie Lecz kiełkuje w niej teraz chęć skrycie Dowodu miłości jeszcze większego Gestu tragicznego i ostatecznego Lekki ruch głowy interpretuje na opak Ptak w niej trzepocze, myśli: "A co jak...?" Z każdą sekundą jest coraz gorzej I wzywa w myślach: "Pożądania boże!" Lęk przed spojrzeniem obróciła w pragnienie Byłoby to jego troski ostatnie potwierdzenie Całą sobą więc krzyczy - tylko nie gardłem "Sprawdź, czy tu jestem! Czy uciekłam z czartem!" Gdy światło już widać w oddali Zapowiedź wyjścia, kilku kroków ostatnich Rodzi jej się scena przed zmęczonymi oczami Jego radości i między nimi ściany Zawsze posłuszna, czy tym razem też wymusi uśmiech? Uda zanurzenie we wspólnych obietnicy uciech Jak może znowu czuć się szczęśliwa i kochana? Jak może myśleć, że jest chciana? Czy nie lepiej by było jej zostać w podziemiach Gdzie nikt nie odgrywa, nie przerzuca się w pretensjach Gdzie znoju swojego nie musi kryć Skoro i tak jak nieszczęśliwa żona ma żyć? Hades przemyślnie w przegranej pozycji ją ustawił Nadzieję na życie z ukochanym zabił Bo pokochała tego, który by się obrócił Który kochałby tak bardzo, że ich przyszłość by odrzucił Poeta już wyszedł i woła: "Uwaga! Ja, niezwyciężony! Za chwilę spojrzę w stronę mej żony!" Patrzy; zdziwiony, uśmiech schodzi mu z twarzy Jej już bowiem tam nie ma W stronę świata umarłych się prędko cofnęła
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się