Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

po zmierzchu

Gizel-la
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Gizel-la

Gizel-la

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

nie zmuszaj mnie


w ciemności nie jestem ideałem
opanowałam kilka technik
w warunkach cieplarnianych
widzę na jedno spojrzenie w przód
i nic

poza tym

 

na białym ślisko
a ja muszę się trzymać

zasad
i czasu

 

naga
umieram z zimna

 

zasypiam
bez poduszki

 

 

 

Edytowane przez Cor-et-anima (wyświetl historię edycji)
10
staszeko

staszeko

Opublikowano
Opublikowano

Zagadkowe… nasycone alegoriami… ciemność symbolizuje ucieczkę przed rzeczywistością?

 

Człowiek nie jest tym co widać na pierwszy rzut oka; człowiek lubi być rozgryzany od środka.

 

Pozdrawiam.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

1
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

@Kapistrat Niewiadomskiciemność, z racji naszych ograniczeń percepcyjnych, jest zagadkowa. Nie potrafimy w niej swobodnie funkcjonować. Obawiamy się jej, zwłaszcza, gdy w grę wchodzą dodatkowe utrudnienia.

A jednak nas kusi, intryguje, nakręca wyobraźnię...Dlatego lubimy w nią uciekać żyjąc, choćby przez chwilę, po omacku. Dziękuję za odwiedziny! 

Pozdrowienia!

:)

@Ilona Rutkowskabardzo dużo dzieje się w ciemności za sprawą naszej wyobraźni :). Dlatego tyle ciekawych rzeczy lubimy robić po ciemku :))).

Cieszę się, że wiersz przytrzymał i dziękuję za komentarz!

Również pozdrawiam!

2
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

@Dag bardzo dziękuję za sugestie!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Absolutnie nie odbieram tego jako próby narzucenia swojego stylu. Rzeczywiście - po Twoim wpisie widzę kilka niedociągnięć...

Zmodyfikuję wiersz tak, by pozostał sens tego, co chciałam przekazać (wg mojej wewnętrznej potrzeby)

:)

pozdrawiam serdecznie

 

Ilona Rutkowska

Ilona Rutkowska

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To prawda, szczególnie jak ma się jeszcze wyczulony słuch;):)

Jednak, pisząc o swojej reakcji, miałam na uwadze nie tyle ciemność, co Twój wiersz:) To on jest dla mnie zagadkowy... np. "zasypiam bez poduszki", bo... lubię, czy... bo nie znalazłam? a może jeszcze z innej przyczyny? Chyba już wiem, ale nie upieram się, żeby znać odpowiedź;). Dla mnie ma nastrój niepewności i lęku, chociaż nie stara się go wywołać, ale... budzi ciekawość. Pewnie dlatego mi się podoba:))

@Kapistrat Niewiadomski Dziękuję:), ale... ja bardziej czytam, niż piszę... Czasem tylko nie mogę się powstrzymać przed komentarzem;) :)

2
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

@Ilona Rutkowska Dziękuję, Ilonko za wnikliwą analizę! To miłe, ponieważ oznacza prawdziwe i szczere zainteresowanie treścią wiersza.

Bardzo dobrze odbierasz jego nastrój (a właściwie nastrój podmiotu lirycznego). Nie ważne, co było powodem...

Zasypianie bez poduszki może wynikać ze zmęczenia, a także nie przykładania wagi do detali, jeśli zaangażujemy się w coś, co nas wybitnie absorbuje. Takie jest znaczenie tej metafory w moim wierszu.

Pozdrawiam serdecznie! :)

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      trzy kolory: biały

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @hollow man   Świetny dialog z Kieślowskim - filmowy "Biały" miał symbolizować równość, a w Twoim wierszu genialnie wybrzmiewa ta druzgocąca nierówność i oddanie pełnej władzy nad sobą ("możesz ze mną wszystko"). Biel staje się tu kolorem całkowitej bezbronności i przeźroczystości - aż do stania się "widmem". Bardzo podoba mi się to przejście od fizycznej dosłowności  nagości do metafizyki w ostatniej strofie. 
    • Berenika97
      Trudy codzienności chwilowo uśpione

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar   Pięknie oddany klimat wakacyjnego wytchnienia! Ostatnia zwrotka trochę smuci, bo przypomina, że to wszystko się kiedyś kończy.
    • Sylwester_Lasota
      Łąka

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      @Poet Ka, zawsze, gdy zobaczysz u mnie jakiś błąd, to pisz śmiało. Naprawdę bardzo to doceniam. Tak, jak kiedyś mapiasałem, czasami przeglądam swoje stare teksty, które czytałem dziesiątki razy i znajduję w nich oczywiste błędy, których wcześniej nie zauważyłem. Czasami takie, które zostały wyświetlone setki, a nawet tysiące razy na tym forum... i nikt, czy to z uprzejmości, czy też z pobieżności czytania, nie zwrócił mi na nie uwagi. A ja naprawdę takie spostrzeżenia szczerze doceniam. Dziękuję jeszcze raz. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          P.S.: Błędy poprawione.
    • Charismafilos
      Cokół

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Annie dzięki za korektę. I rzeczywiście niereżimowo się tu wepchnąłem z moim cokołem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        za karę oddam Limerykowi co limerykowskie w innej odsłonie
    • Berenika97
      Do Agnieszki, do matki.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Redlock   Twój tekst zaskakuje odwagą łączenia rejestrów - baśniowa Królowa Śniegu i Disney sąsiadują tu z metaforą restauracji i klienteli, co obnaża transakcyjność opisywanej relacji. Najmocniejszy jest obraz kucharki, która traci sens bez gościa - to bardzo trafne na bycie kimś użytecznym, ale niewidzianym. Podobają mi się też emocje - od bierności ("nie byłam na nie") do aktywnego gestu zamknięcia restauracji na końcu - to nie tylko żal, ale i emancypacja. Świeże, szczere, z ciekawym słownikiem obrazów. Podoba mi się. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...