Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy wyjdziesz na spacer po mieście wśród nocy
A niebo otworzy prze tobą się cudnie
I gwiazdy migając do ciebie się śmieją
A w sercu ci ciepło jak latem w południe

To wtedy już możesz bez leku mnie znaleźć
W marzeniach w pamięci i wszędzie gdzie zechcesz
Uśmiechnij się do mnie i powiedz dzień dobry
To ja ci odpowiem do serca cię tuląc

Gdy idąc na spacer spoglądam na gwiazdy
Na gwiazdy się spojrzę i księżyc zobaczę
Nie widzę już ludzi nie widzę ich wcale
I tylko przystanę i szybkość wytracę

By nie wpaść tu na cos i marzeń nie stracić
Tych marzeń na które czekamy tak długo
I których pragniemy tak bardzo jak siebie
A czas nam ucieka tak wartko jak struga.


19-11-1978
Opublikowano


PO pierwsze.. Ze wzgledu na date napisania( o ile dobrze widzialam) to jestem pod wielkim wrazeniem :).

Po drogie..:Dlaczego nie ma rymow..Forma wiersza jak najbardziej do tego pasuje..Az sie prosza( te rymy) zeby je tam umiescic..Slyszy Pan jak wolaja?:)

Po trzecie to wiersz ze wgledu na forme bardzo mi sie podoba..Taki styl lubie..Pisze Pan w jezyku i stylu ktory do mnie przemawia.Co do tresci nie mam zastrzezen
Opublikowano

Michale – Dzięki za odwiedziny.

Dormo –

Po pierwsze – data jest prawidłowa

["Po drugie
– rymy są
( cudnie – południe;
zobaczę – wytracę;
długo – struga)
jeżeli pamiętasz
to są to rymy
specjalnie wstawiłem tylko kilka rymów
gdyż
według poetyki
wiersz to nie tylko rym
ale przede wszystkim rytm.]

Powyższe,( w nawiasie kwadratowym) wg założeń wersyfikacji, jest wierszem tyle,
że tu według mnie nie ma „poezji”, są tylko wersy.

Po trzecie - Cieszę się, że generalnie wiersz podoba się Tobie.

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 ... czekamy aż będziemy  wodą źródlaną  czystą nieskazitelną    wzdychając  patrzymy na świat  który jest obok  obok nie w nas   Samarytanka mimo ... otwiera się  widząc pokorę  proszącego o wodę  nawiązuje dialog    zakwita wydaje dobry owoc ... Pozdrawiam serdecznie  Miłego dnia 
    • @APM   A mnie się wydaje, że tu chodzi o kontrast między całym tym zgiełkiem życzeń a samotnością przy kawie. Ale może się mylę. Serdecznie pozdrawiam. 
    • @MIROSŁAW C.   Te "płatki sekund szczęśliwych" - piękne. Śliczny, nostalgiczny wiersz o młodości. 
    • @iwonaroma   To naprawdę trafne - poezja bez struktury to chaos, a matematyka bez wyobraźni to suchy schemat. Lubię, że nie narzucasz tu zwycięzcy, tylko pokazujesz, że potrzebują się nawzajem, ale każde ma swoją przestrzeń. Świetny pomysł na opowiedzenie o procesie twórczym! Zapamiętam sobie tę parę - czasem naprawdę trzeba zawołać Pana Matematykę, żeby poskładał wersy. Świetne! 
    • Od lat utrwala pamięć na nietrwałym papierze paragonów. Żeby wiedzieć, kiedy kupił ostatnie mleko. W kuchni wciąż stróżują dwa kubki. Jeden, z pękniętą wargą. Drugi - gładki i pusty - relikwia dla gościa, który nigdy nie przyszedł, choć jego kroki wciąż słychać na schodach. Śmieci wynosi ukradkiem, o zmierzchu. Chowa przed światem dowody swojej obecności. W szklanym oknie telewizora żyją ludzie, którzy potrafią rozmawiać ze sobą dotykiem i głosem. Ścisza więc dźwięk, żeby nie przeszkadzać im w szczęściu. W szufladzie, pod stosem rachunków, trzyma list bez adresu. Złożony na czworo, jak skrzydła martwego motyla. Nauczył się, że nawet za ostatnie słowa będzie trzeba zapłacić. Wie, że kiedyś wyjdzie i nie przekręci zamka. Zostawi klucz w drzwiach - niech tkwi, dając pewność, że dom zawsze czeka, aż ktoś wreszcie wróci.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...