Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W teatrze II

Rolek

Przez Rolek
w Limeryki

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

staszeko

staszeko

Opublikowano
Opublikowano

Klasyka to nie fakty: Makbet, Sen nocy letniej, Doktor Faust — to wszystko fikcja. Ludzie przychodzą do teatru, żeby pomarzyć, zobaczyć siebie kim chcieliby być, nie kim są. Niech żyje teatr!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

samm

samm

Opublikowano
Opublikowano

@Rolek  Jest ok Rolku, tylko staraj się zachować zasady budowy limeryków, np.:

Unikam teatrów, żyjąc w mieście Bytów,

czy jakoś podobnie. Inspiracja na plus :)

Pozdrawiam.

s

1
jan_komułzykant

jan_komułzykant

Opublikowano
Opublikowano

@samm dobrze prawi, z miastem/miejscowością będzie na pewno bliżej limerykowej klasyce.

Zmienił też "boję się" na 'unikam" i tu też jest lepiej, bo to chyba nie o strach w tym chodzi.

Moja propozycja, wyrównująca przy okazji rytm jest taka:

 

Unikam ostatnio 'warszawskich' teatrów

 

... gdzie 'warszawskie' teatry można oczywiście zamienić na jakie tylko Autorowi przyjdzie ochota :)

Pozdrawiam.

 

1
staszeko

staszeko

Opublikowano
Opublikowano

@Rolek

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Również tak uważam: co przychodzi do głowy od razu może nie jest doskonałe, ale natchnione, pisane pod wpływem chwili, która już nie wróci, natomiast poprawki to mechaniczna pogoń za pięknem na siłę.

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • FaLcorN
      Kwiat lotosu…

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @KOBIETA Nie jesteś dla mnie drobnostką.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • KOBIETA
      Kwiat lotosu…

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @FaLcorN   nie masz serca!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i nie udawaj, że dostrzegasz w ciemnym lesie …drobnostki
    • marzipan
      Pasztet

      Przez marzipan · Opublikowano

      @Natuskaa Niebywałe. Wiersz zaczyna się od pasztetu, a kończy na kwietnym ogrodzie. A może i nie...? :D   Gdyby jednak słowo "pasztet" odczytać jako brzydotę, a ogród z kwiatami uznać za określenie piękna, to podmiotka znajduje się pomiędzy - lub w ogóle poza nimi, gdzieś obok.    Wiersz brzmi częściowo dysocjacyjnie, jakby peel był w stanie odrętwienia wywołanego zmęczeniem, zagubieniem, rozczarowaniem otaczającą rzeczywistością. Widzę tu opis momentu przeciążenia, kiedy człowiek niby ma co robić, ale w sumie sam nie wie co i trwa bezczynnie, trochę zabłąkany, a trochę zawieszony. I zastanawia się, dlaczego w ogóle utknął w tym stanie, w tym miejscu - z pasztetem - skoro mógłby przebywać w ogrodzie pełnym kwiatów. Na końcu wybrzmiewa nuta cichej rezygnacji. Nie z ogrodu. Z samego siebie.    Utwór opisuje to wszystko w sposób niebezpośredni. Nie ma tu słowa o zmęczeniu, rozczarowaniu, smutku. Może to nawet błąd interpretacyjny z mojej strony. Jednak w wierszu Autor zapisał proces myślowy, który subtelnie sugeruje nam warstwy emocjonalne podmiotu. To jak scenografia bazująca na zaledwie kilku rekwizytach - i jedna scena jednego aktora, który w akompaniamencie tykania zegara potrafi pokazać widzom wszystko, co było do pokazania. 
    • Adam Zębala
      Sen utopiony we mgle

      Przez Adam Zębala · Opublikowano

      Zasnąłem w moim leśnym domu w kominku dopala się ogień  rozświetlając cały pokój.    Co noc przyjaciele przychodzą  jest ich cała wataha  przywódca przed drzwiami zasiada.   Zaprzyjaźniłem się z nimi   usiadłem po środku stada  małe wilki po mnie łażą.    Głos sowy przeplatany z wyciem  wilków nie pozwala zapomnieć  że są i zaznaczają swoją obecność.    Co noc gdy cisza trwa  stary zegar czas wybija nieustannie i bardzo brutalnie.   Czas ciągle płynie pośród  starych zegarów starych ścian  i obrazów które zawsze tutaj były.   Odizolowałem się od świata  pośród drzew pośród ścian  jestem u siebie i jest mi dobrze.    Nie zapraszam Cię do siebie  moi przyjaciele Cię nie chcą  bo nie ufają nikomu.   Ufamy tylko sobie  każdego dnia i w nocy ptaki dla mnie śpiewają pieśni. 
    • Starzec
      To Ty

      Przez Starzec · Opublikowano

      to ty idealna bielą twój styl nienaganny   a zapach mięty przywołał motyle na chwilę nie na chwilę

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...