Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

ŚWIĘTO KOCHANKÓW

Marcin P. Pławik
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marcin P. Pławik

Marcin P. Pławik

Opublikowano
Opublikowano

Poskromiony motyw
Kompletnie przepełniony
Na białej koszuli
Z  śladem czerwieni
...
... ust

 

Pilnujących sprasowanej elegancji  
Szklany podział na
Walory estetyczne  
Przesłodzone efektem
Długich nóg
I wysokich obcasów

 

W ciąży
I na
Czasie przypadającym
Na papierosa
Mówiącego
Każdy za

 

Jednego
W popielniczkach

Zmyślonego popiołu   
Najczystszym porankiem
Wiarygodnego westchnienia
Pozostawianego

 

Za jej potrzebną
Dwujęzyczny pomysł

Przytoczony potocznie
W ciszy
I spokoju
Na  właściwej planecie

 

Nie  mówiąc ... kryje  się za parawanem  
Kryjąc  się
Za kryształem
Obecnie niewidzianej
Na ostrzu noża
W wodzie skąpanym 

 

 

 

WARSZAWA

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Śmierć

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj  Marku - lecz wciąż nie wiemy, jak tam będzie, - przyjdzie kiedyś taka pora że zobaczymy albo nie                          jak tam będzie -                                                               Pzdr.optymizmem.
    • hehehehe
      A kysz!

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Nadam arię i ramadan
    • Bogdan Tęcza
      WIERNI

      Przez Bogdan Tęcza · Opublikowano

      WIERNI   Dopóki w nas lawa nie wystygła Dopóki serce trzeszczy w piersi Bądźmy dla siebie ożywczym wiatrem I wypełniajmy wolną przestrzeń.   Ref;Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Być może chwila to ostatnia Być może czas nasz właśnie mija Kreślmy pazurem znak po sobie Niech młoda dusza skrzydła rozwija.   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Gdy nam wyliczą cel autostrady I na niebiosach znak przestawią Pełni spełnienia jedźmy ku światłu Co całe życie do kresu trasy prowadzi   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Skóra i glany już wytarte I wacha kroplą ostatnią płynie To warto było gonić się z wiatrem Bo kiedy jedziesz czujesz że żyjesz.   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Bogdan Tęcza® 3.06.2026
    • Waldemar_Talar_Talar
      To coś…

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj -  Czy to wzrok? Czy dotyk? A może ciepło? - wszystko to razem  - czyli miłość -                                                                                                Pzdr.
    • Waldemar_Talar_Talar
      pół liścia między kartkami

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - cudowny obraz namalowałaś poezją - czarujący magiczny -                                                                                                                               Pzdr.serdecznie.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...