Inne spojrzenie, część 10

[Corleone 11]

   - Jedną chwilę - zaciekawił się ten z żołnierzy, który do tej pory tylko słuchał - co dokładnie masz na myśli? Że Mars... mortalis est?

   - To, ale nie tylko - potaknął Uwszechświatowiony. - Etiam to, że gdyby odebrać mu jego broń i zdolność do wywoływania agresji, zwłaszcza ludzkiej - dla każdego z was stałby się on względnie równym przeciwnikiem. 

   - Czyli, inaczej mówiąc - w tym momencie do dialogu powrócił dowódca -  gladio meo dałbym mu radę? I... on też? - wskazał podwładnego, mającego czasem trudności w ćwiczeniach żołnierskich.

   - Tak, on też - potwierdził Jezus. - Chociaż akurat jemu mogłaby ta walka iść odrobinę trudniej. - Spojrzał w bok, chcąc ukryć, co naprawdę znaczą te słowa. - W każdym razie i on ma szansę vincere w tej walce. 

   Zazdrosnemu o władzę dziesiętnikowi spodobała się ta wizja. Wyobraził sobie, że ze swoimi ludźmi, przy pomocy Niezabitego, zastawiają pułapkę na Marsa, pozbawiają go miecza, zbroi, hełmu i boskich mocy, po czym krępują wedle woli. I oczywiście dzielą się łupem. Zgodnie z obyczajem. Ale zanim jego myśli nabrały konkretnych kształtów i tempa, coś kazało mu spojrzeć na słońce.

   - Do... Domine - zawahał się, nie będąc pewnym, czy do osoby przynależnej do podbitego narodu akurat jemu wypada - czy właściwie nawet można - tak się zwracać. - Rozmawiamy i rozmawiamy, a przecież Sol... 

   - Porzuć te myśli - Zjednoczony z Wszechświatem odpowiedział na niezadane pytanie. - Walki z kimkolwiek nie mam ani w zamiarach, ani w planach. Przynajmniej nie w najbliższych. I na pewno nie bezpośredniej. Ale tak, czas na religijną rewolucję przyjdzie. Za nieco ponad dwa tysiące lat, kiedy po vestrum imperium zostanie tylko część dróg, niektóre budynki i język. No i pamięć. 

   - Co zaś tyczy się Solis - nadal nie pozwolił żołnierzowi dojść do głosu - tak, to moja zasługa. Czy też opus. Panuję bowiem także nad czasem. I nad wszystkim, co zawiera przestrzeń. Ze słońcem włącznie. Niektóre dzienne chwile - uśmiechnął się, zadowolony z wywołanego wrażenia - dobrze jest zachować nieco dłużej.*

 

* Scena z panowaniem nad czasem stanowi celowe nawiązanie do opisu balu u Wolanda w "Mistrzu i Małgorzacie" Michaiła Bułhakowa. 

 

   Cdn.

   Voorhout, 16.02.2022

 

Edytowane 16 Lutego 2022 przez Corleone 11 (wyświetl historię edycji)

[Somalija]

@Corleone 11 Michał potrząsasz podstawami chrześcijaństwa, jak dziecięcą grzechotką, nie wiem czy nasz krajowy czytelnik jest na to gotowy...

[Corleone 11]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

   Dzień dobry, Ago-Sowo

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

   I owszem - robię to. Ale mając duchowe podstawy. 

   Chcesz powiedzieć, że trzymasz się religii? 

 

[Somalija]

@Corleone 11 @Corleone 11 Oczywiście, kieruję się i dążę do mądrości Jezusa, każdego dnia szukam w sobie rozwiązania, jak to wszystko połapać żeby było dobrze. Jego mądrość, duchowość i pokora jest wzorem. Pewnie to brzmi pyszałkowato, ale duszę mam piewotną i ona jest blisko nauki Jezusa.