Musztarda

[Henryk_Jakowiec]

Z przeciwnikiem stawać w szranki

miałem od świtania hardo

ale stało się inaczej

bo osrałem się musztardą.

 

Na przyjęciu turniejowym

podawano kiełbas pęta

a kiełbasa bez musztardy

to jak wywietrzała mięta.

 

Przeto brałem ją garściami

i maczałem w niej kiełbasy

wtem kniaź, który stał tuż obok

rzekł przy wszystkich - brak mu klasy.

 

Rozeźliłem się tym bardziej

opróżniłem wszystkie słoje

i poczułem się nieswojo

więc wyszedłem przez podwoje.

 

Nie widziałem nigdzie strzałek

w tym kierunku toaleta

nie widziałem też symboli

tu mężczyzna, tu kobieta.

 

Pech, że byłem cały w zbroi

giermek leżał gdzieś zalany

nie zdążyłem ściągnąć dołu

teraz stoję tu osrany.

 

Choć historia wymyślona

morał w sobie jednak skrywa

są momenty, kiedy właśnie

wspomóc może lewatywa.

 

Można też tu dopowiedzieć

że niebyło by tej sprawy

gdyby umiar i rozsądek

wskazał ile brać przyprawy.

[Marek.zak1]

Znakomite powiązanie kilku wątków, rycerskiego, gastronomicznego, ze znakomita puentą / przestrogą, że przesada szkodzi, a to zobrazowane przykładem samego rycerza, jak jego giermka. Jedna nieścisłość, bo na początku napisałeś, że osrałeś się kiełbasą, a przecież kiełbasa w trzewiach jest przetwarzana w inne materie i już jej na wyjściu nie ma, bo została przetrawiona i zamieniona na to, co wychodzi z tyłu. Z przyjemnością przeczytałem.

[Henryk_Jakowiec]

@Marek.zak1

Napisałem, że jadłem kiełbasę, lecz nie ona była przyczyną zaistniałej sytuacji a nadmiar zjedzonej musztardy. Przynajmniej to miało tak wybrzmieć. To chciałem przekazać w tym wierszu..

 

Umiar oraz takt na raucie

nie pozwala żreć zażarcie.

Można wszystko konsumować

i ze smakiem delektować.

 

W sumie wyjdzie na to samo

ilość jadła się nie zmniejszy

Za to osąd oraz ogląd

o nas stanie się jaśniejszy.

 

Pozdrawiam ;)))

 

Edytowane 13 Lutego 2022 przez Henryk_Jakowiec (wyświetl historię edycji)