Marce

[Gekon]

Koty-dzieci nocy
pod księżycem
uwalniają swe niemowlęce krzyki
suną w ciemność zaplątane drogi
krzyżują swe drżące futra
oczami z fosforu
buszują szkarłat nocy
zasilane zapachem
penetrującego księżyca

[stanislawa zak]

świetne, znam ten krzyk koci, po nocach spać nie daje no i ten zapach, świetnie się go czuje w twoim wierszu, pozd, świątecznie, dungusowo,

[Jay Jay Kapuściński]

dobry wiersz, podoba mi się.
pzdr.