Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z braku śledzia z braku wódki

wierszyk będzie bardzo krótki

bo to tak jak z samochodem

brak paliwa jest powodem,

 

że to auto w miejscu stoi

chociaż się kierowca dwoi

nawet nie drgnie o dwa cale

takie nieposłuszne, ale

 

wlać pół litra tylko starczy

a już silnik prycha, warczy

rusza z wolna na obroty

pierwsze koty już za płoty

 

w "CePeeNie" wybór wielki

bak, kanister i butelki

tam paliwa zawsze w bród

- to codzienność czy też cud?

 

Opublikowano

Znowu znakomite ujęcie rzeczywistości od strony biologii z pływającym śledzikiem w roli głównej i fizyki - ze stojącym samochodem z braku paliwa. Na końcu nawiązanie historyczne do cudu, na przykładzie CePeEnu. Teraz to duma nasza, czyli Orlen, czyli energia i orzeł w jednym, który rzuca niemieckie i czeskie stacje na kolana. Przypomina mi się bitwa pod Cedynią, gdzie Mieszko I pokonał zarazę z zachodu. Teraz to kontynuacja i znowu zwyciężymy. Dzięki za inspirację.

Opublikowano

@Marek.zak1

 

Więc za klasykiem orły do boju

chce się zaśpiewać albo napisać

lub krzyknąć głośno jak Wiesław Gołas

nam zagranica zaczyna zwisać.

 

My dzielni woje już od stuleci

chociaż nas gnębią, przemy do boju

i czy to oręż czy nasza czysta

nie ustąpimy, choć walka w znoju.

 

Pozdrawiam ;)))

 

Opublikowano

@Marek.zak1

Mam ja pomysł i go chyba

wezmę i opatentuję

bo prototyp już zrobiony

i go zaraz wypróbuję. 

 

Pomysł prosty jak kij cepa

z tyłu zbroi spora dziura

za to z przodu dospawana

stal nierdzewna, a z niej rura.

 

Wobec takich udogodnień

wnet rycerstwo to zakupi

bo jak spojrzeć trzeźwym okiem

pomysł nie jest taki głupi.

 

Pozdrawiam ;)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • oto siedzimy tutaj ty ja i oni i ty masz tajemnice i ja nie jestem szczery na parapecie kwiat rozczapierzył palce walcząc o przetrwanie spóźniona konewka w spóźnionej dłoni wyschnięta twarz zegara z fałdem Verragutha anioł stróż jak hobbit latający tam i z powrotem mosty spragnione człowieka aut szyn pociągów na skraju mój podpis PC i rok lata całe choć zła jest akwarela przez chwilę byliśmy dziećmi i mniej jest tych chwil na lekach choć śpię mniej i miej mnie na względzie kiedy wejdziesz antynomiczne przeklnij i jeśli zechcesz cokolwiek mąci ci umysł zdradź kto mi zapieprzył godzinę twój zwrot po zawrocie głowy spieszą się galaktyki muszą nadrobić w czarną przestrzeń decyzje bez odwrotu jak to ma działać do cholery wytworne perpetuum mobile - ziemia droga ruch (okrężny) ja nietrzeźwy i ty pijana oni i wreszcie bez nich kolor butelek na ścianach centralny punkt wszechświata z dystansem fiksujący soczewkę blisko blisko   i coraz dalej dalej    dość.    
    • @_M_arianna_W... fajne!
    • Zapytasz: skąd się tam wzięła ta odrealniona istota?   Gdybym go sam nie zobaczył, a on nie prosił mnie o pokarm, uznałbym go za nocną zjawę sunącą poprzez uroczą Grenadę.   Zlazł bezszelestnie z płótna Dalego, ogonem zawijając — flamenco tańczy. Skacze ponad dachami złotej Malagi, zwinny jak kot Don Kichota z Manczy.   Piękny rycerz o pociągłej twarzy siedzi tam ciągle i o czymś marzy. Jakże chciałoby się do niego podejść, zahaczyć w tańcu o gorącą Kordobę.   Uczuciem uderzyć w pierś bailaory, wytrącić jej ze zwinnej dłoni kastaniety, na kopię nadziać wszystkie podniety i tobie je podarować, piękna Sewillo.
    • @Łukasz Jurczyk tak...masz rację  dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @.KOBIETA. dzięki serdeczne  
    • @jjzielezinski   Niewidzialny   Jestem najskromniejszy, najcichszy. Nie było mnie widać i nie ma.   Zrodzon z obcej matki. Ilu nas było, drogi bracie, w cieniu dowództwa?   Tamten czas nas nie kochał. Przetrwałem trzydzieści trzy warty, patrząc, jak gasną kolejne baony.   Jam uciekł z transportu, jam walczył do końca, jam padał żywy.   Pod gradem kul udawałem trupa, żeby się jeszcze na coś przydać.   Jestem niepopularny. Mówią, że mam spróchniałe korzenie. Matka odeszła za wcześnie. Przyszła Polska. Zrozum, że to nie była moja matka!   Poszedłem walczyć, żeby cokolwiek ocalić. Że krew była niemiecka? Tego wyboru nie miałem.   Potem byłem cichutki, najcichszy. Nigdy nie nagrodzono mnie miłością.   W kraju stałem się banitą, do końca obcym, niezaakceptowanym.   Cisza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...