Trzy granice rozbratu z poezją

[Henryk_Jakowiec]

Kiedyś odejdę poza granicę

dzisiaj mam jeszcze prawo wyboru

na przykład rozbrat wezmę z poezją

i na bocznicę z głównego toru

 

zepchnę, odstawię, tam ją porzucę

tam porwę kartki, pióro połamię

i rozpoczętą bardzo niezdarnie

swoją karierę jak laik złamię.

 

Drugim przykładem kontrolowanym

będzie zapewne "starość nie radość"

a przytępiony umysł ostatkiem

sił powie stary stało się zadość

 

teraz niech inni zajmą twe miejsce,

którzy poezji swej podwaliny

już dziś gotowi są uzewnętrznić

a ciebie starcze wpuścić w maliny.

 

Jest sposób trzeci najokrutniejszy

a ty tu nie masz nic do gadania

on to podejmie swoją decyzję

a ciebie zmusi do zaprzestania

 

pobytu na tym ziemskim padole

życie odbierze ci bez pardonu

a ty nie będziesz wiedział gdzie, kiedy

dojdzie, bo musi do twego zgonu.

 

[Marek.zak1]

Na razie świadomie nie zbliżaj się do pierwszego etapu, bo dla mnie to raczej, etap, a dwóch następnych nie przyspieszaj, bo i tak cię nawiedzą.  Bardzo głęboka refleksja, ważna dla wszystkich piszących. dzięki w ich imieniu. M

[zyzy52]

@Henryk_Jakowiec

My już jesteśmy na tym etapie,

że coraz częściej widzimy bramę,

przez którą wkrótce przejść nam wypadnie

na drugą stronę. Na wieki. Amen.

 

A może jeszcze nie...

 

Pozdrawiam :)

[Henryk_Jakowiec]

@Marek.zak1

Mogę się wstrzymać na tym etapie

bo jakoś chce się i starcza siły

a różnorodność oraz tematy

już niejednego pewnie zdziwiły.

 

Pozdrawiam ;)))

[Marek.zak1]

@Henryk_Jakowiec Dzięki za pozytywne rozpatrzenie mojej sugestii. Czekam zatem na Twoje następne poetyckie rozważania. M

[Henryk_Jakowiec]

@zyzy52

Lecz widząc bramę wznosimy modły

o wielki Piotrze weź jak czarodziej

zamknij tą bramę na cztery kłódki

a potem gdzieś te klucze zapodziej.

 

Pozdrawiam ;)))