Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Idąc ścieżka rozpaczy....

Sara Zarańska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Sara Zarańska

Sara Zarańska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Idąc ścieżka rozpaczy
Rozmyślając nad cierpieniem
Czując tylko ból.
Modliłam się do boga o ciebie
Zjawiłeś się, lecz nie dla mnie
A chciałam ciebie tak bardzo
Teraz nie będę już czekać
Pójdę do ciebie
Już jestem przy drzwiach
A w ręku trzymam nóż
Zabije ciebie, zabije siebie
Teraz na wieki będziemy razem.

Luthien_Alcarin

Luthien_Alcarin

Opublikowano
Opublikowano

a) podmiot liryczny cierpi:wspołczujemy...ale własciwie mimo "ciężkich" słów tej rozpaczy nie widze

b) owy "bóg" chyba wiele nie zdziałą bo wydaje sie mie cmałe znaczenie dla podmiotu lirycznego skoro nie zasłużył na duza litere

c)za dużo dosłowności , to ez czujesz wiersz, piszesz emocjami nie oznacza ze bedzie on dobry: ten jest za wtórny i za wiele w nim jest podane na tacy, czytelnik (naogół) to bystra i inteligetna bestia, i nawet jesli czegos mu nie powiesz, sam się domyśli i owo "domyślanie się" pobudzi jego zmysły i z pewnościa wpłynie pozytywnie na odbior utworu. Pisz albo ciekawie, albo bardzo lirycznie: wywołując u czytelnika dreszczyk:)

d)końcówka: jak dla mnie zbyt dramatyczna: brakuje pointy, czegos co bym zapamietałą:)

Pisz pisz pisz, nie wiem czy moje wskazówki się na cokolwiek przydadzą;wkońcu masz tutaj doczynienia tylko z moim subiektywizmem ...

Trzymaj się cieplutko:)
Agata

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      na pstro

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Marek.zak1 To prawda, Marku, miłość bywa ślepa i zupełnie nie liczy się z logiką. Czasem rzuca wyzwanie wszelkim kryteriom, stąd potem biorą się takie 'romanse' wozu z limuzyną. Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam serdecznie :) @LessLoveDziękuję :)
    • Mitylene
      [zasypiam z dniem]

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Czarek Płatak dla mnie ten wiersz jest tęsknotą za światem, gdzie natura wiodła prym. Na pierwszy plan wysuwa się łąka, rudzik, mniszek itd. Ten sielski obrazek tak bardzo wtopił się w ten  "betonowy świat", że zanikł nieomal, pozostawiając nieogarniony żal i poczucie utraty czegoś ważnego...Bardzo ciekawy wiersz Czarku...ale wiadomo u Ciebie tylko takie niebanalne, jedyne w swoim rodzaju

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Robert Witold Gorzkowski
      Anhelli

      Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano

      Chwała absolutna rządzi życiem moim wędruję po śniegu mistycznym padołem jęki przeraźliwe od rana wydaję jakbym raz za razem pchał serce nahajem. Myśli łomotania głowa już nie słucha wręcz zalewa pamięć rozogniona jucha i choć nie notuję wizji rozpalonych strofy żarem kwitną od zewnętrznej strony. Wrota ust ściśnięte oczy zacieśnione ręce zaplątane chronią uszy moje a z rany na piersiach w odwrotnym zwierciadle czytam moje myśli wypalone zgrabnie. Furia wściekła truje przeszywa na wylot nie pchaj mnie do nieba to nie moja chwila daj jeszcze pochodzić po stołecznym kole i palcami bębnić po zimnym cokole. Otworzę sarkofag stół pęknięty schowam w górę w dół znów pędzi na złamanie głowa przy wezgłowiu wiszą prorocze miraże jakby boski legion opuścił ołtarze. Moje słowa chłoną od odwrotnej strony i wychodzą strofy nieucieleśnione bo kiedy buzdygan z furii barki kłuje Szaman mi cytuje że ja się raduję. Obłęd już mnie skręca i wyciska troski a on opowiada że to napój boski słuchać już nie mogę myśli ściskam szmatą a on podpowiada liturgiczną szatą. A ja wciąż powtarzam jak ta kazalnica w mojej duszy chaos walczy eremita krzyczę o wolności gardło biedne zdzieram Ellenai mnie ciszy bo dziś jest niedziela. W głąb ziemi odchodzę w duszy wiersz zamykam to mnie tylko zbawi o co nikt nie pyta sarkofag zamknięty rycerz w zbroi darzy ludzki świat zamykam kur zapiał trzy razy.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          @Robert Witold Gorzkowski  
    • andrew
      Metamorfoza od morza

      Przez andrew · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • LessLove
      na pstro

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka I

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      it

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...