Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

WCHŁONIONY PRZEŚWIT WSZECHŚWIATA

Marcin P. Pławik
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marcin P. Pławik

Marcin P. Pławik

Opublikowano
Opublikowano

Wymyślone potrzeby  
Bardziej
Stwierdzone
...
Wchłaniany  
Prześwit
Nic
W  telefonach

 

Chowa się
Udając iskrę nierozerwaną
Tak władczą że oddaną  
Za nierozerwalny
Atom nocy  
Cisza
Rozmawia przejazdem  
Przez jaśniejące komety

 

Ten  rok
W znaku horoskopu  
Już trwa zaledwie kilka kroków
Od twierdzy  
Z drzwi złożonych
Przejściowych
Chłodnym okiem zamieszkanych
Od zasłuchania

 

Prowadzącego do dziś...  
... niepokalane  
Dzisiaj
Zajęte miejsca
W toku ...
... do dziś
Widma przetrwały
W szablonie pragnienia

 

W spirali dziecka
W rękach rozdwojenia
Na martwej chmurze  
Mantry
Śniąc wnentrzność
Cekin
Przyległy do powiek
Śpi

 

Wymyślone  
Potrzeby
Bardziej
Stwierdzone
...
Wchłaniany  
Prześwit  
Wszechświata  

 


WARSZAWA

3

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • orkan11
      TO

      Przez orkan11 · Opublikowano

      W samotności zawsze będę sam. Myślałem, że znalazłem azyl, Naiwnie wierzyłem, że jest gdzieś nirwana. Tymczasem prawda, Że ból istnienia muszę znosić w pojedynkę, Dotarła do mnie niespodziewanie w słoneczną niedzielę.   To są łzy rozpaczy. To są krople wielkiej tęsknoty za tym, co utracone. A może za tym, czego nie było, Czego pragnąłem, a nigdy nie otrzymałem.   Nagi, bezbronny I jeszcze bardziej samotny Muszę iść.   Myślałem, że TO już nie wróci. Naiwnie wierzyłem, że będę szedł już tylko ku słońcu.   Jednak chwila słabości kosztuje zbyt wiele...
    • Proszalny
      Brzezina

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Nata_Kruk   Ha, ha - cały :) A ja myślałem, że jesteś "cała". Super :)) Dzięki :)   @Berenika97   "Cały jestem zbudowany z ran" - tak mówił poeta. Pomiędzy ranami płyną czerwcowe deszcze, gwałtowne i ciepłe ulewy, jak oczyszczenie. Wiosna nie jest odnową, nie ma narodzin i śmierci - jest tylko brzoza. Trwanie.
    • onasama
      Najdziwniejszy Mój.

      Przez onasama · Opublikowano

      @andrew dziękuję bardzo i pozdrawiam, miłego!
    • Proszalny
      Wesołych Świąt

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Berenika97   Pogańskie święto wiosny - światło pokonało ciemność. Raduje się przyroda, nawet przemoczony pies wydaje się szczęśliwy. Z tym "psem" Marcowy Zając trochę przesadził. Ale on lubi takie przegięcia :) Mi także się podoba Alicjo :)
    • Proszalny
      Amiina

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Berenika97   Podróż do innych światów jest smutna, bo podążając za pragnieniami, zostawiamy za sobą to, co dotychczas było najbliższe: rzeczy i ludzi, którzy stracili wartość. Jest także inna podróż w jedną stronę - kiedy nie chcemy zmienić drogi, nie szukamy nowych światów. Tak jest w filmie "Pociąg" z Niemczykiem. Przypomniała mi się piosenka Anny Marii Jopek "Droga na południe".   "Nie ma innej drogi na południe. Poza tym się nie spieszę, a lotu boję się. Czemu myśli Pan, że jestem smutna, próbuje mnie pocieszyć? Oboje wiemy, że w jedną stronę mamy bilet. Powrót nie wchodzi w grę. I pragniemy choć przez chwilę o tym zapomnieć. A więc zanim nasza podróż się zakończy na niewiadomej stacji, niech Pan pociesza mnie..." Często uciekam w ciszę, żeby poskładać się od nowa.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...