Kryształ, meta

[jazzkółka]

 

 

by

wracać tam

gdzie oczy nie płaczą tylko

radością

 

i

chronić

maleńkie kruche

szczęścia szczelnie zamknięte

w złączeniu popękanych

jak światło

ust

 

bo

kocham

aż boli gdy tak

blisko

ran

 

jesteśmy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[Pan Ropuch]

Najpiękniejszy dzisiejszy poprzeciwstawaniec :) 

 

bez ran miłość byłaby tylko w stadiu ziarna

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[jazzkółka]

„Przeciwstawianiec” – ale fajnie określiłeś taką ciętą formę! :-)

Codziennie szlifujemy te nasze kamienie, wierząc głęboko w ich szlachetność. Ale… gdzie koniec, gdzie meta, gdzie kończy się cięty kryształ, a zaczyna już podcinanie żył…?  Można nie zauważyć, bo ból uzależnia - adrenalina, potem dopamina i inne wewnętrzne narkotyki, dla uśmierzenia go; te wszystkie skoki, ekstrema emocji…
Uzależnia jak metamfetamina, czyli „kryształ”, „meta”

Dziękuję Ci za dobre słowo i pozdrawiam :)