Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Moje serce,  tak, to moje serce… ― wybijany jednostajny rytm…

 

Ulica lśni po niedawnym deszczu…

Pełgają w niej

żółtawe blaski latarń…

 

Przesiąkają od nadmiaru wilgoci

moje buty,

wytarty płaszcz…

 

… noc iskrzy się miliardami niedosiężnych świateł,

napełnia luminescencją nagie gałęzie drzew…

 

 

Czas zatacza olbrzymi krąg…

 

… gdzie ja jestem, gdzie?

 

Leżę twarzą do podłogi,

wdychając zapach dębowych klepek, nikłą woń woskowej pasty…

 

Otaczają mnie fotele, pufy, kanapa, stół, i inne czworonogi ,

które utraciły już dawno swoje piękno, przestępując niecierpliwie z nogi na nogę…  

 

… wybijają jednostajny rytm,

patrząc z wyrzutem

martwych przedmiotów…

 

Zakurzone pożółkłe zdjęcia,

portrety…

… zacinająca się gramofonowa płyta…

 

Za oknem noc…

 

Odbita w lustrze czyjaś zniszczona twarz, czyja?

 

… kurz i pajęczyny, jesienny chłód, czyjś niespokojny oddech…

 

(Włodzimierz Zastawniak, 2021-12-31)

 

 

 

 

Edytowane przez Arsis (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 zgadza się wszystko co napisałaś myślę że każdy z nas wypada z orbit powszechnych oczekiwań i tak naprawdę znajduje się na krańcach ludzkiej galaktyki bo piszemy a raczej spisujemy teksty wolne od grawitacji spojrzeń. Ja też dużo piszę choć niekoniecznie publikuję bo myślę sobie że sam jeszcze nie dorosłem do strawienia swoich tekstów. Tym niemniej ubóstwiam gotyk i aż z ram próbuję wyjść w oczekiwaniu na twój mroczny wiersz. Ja głównie obracam się po orbitach ciemności gdzie „światło które mnie dosięga nie ma władzy nad moim zimnem” lekko zmieniłem pod siebie bo sama w sobie Twoja myśl genialna!
    • nici czasu nie zawsze wiążą się ze sobą czasami jedno znika a inne się pojawia podobnie ale zupełnie inaczej  
    • @hollow man świetny kawałek do bycia „tu i teraz”. Chyba wykorzystam go do „zatrzymania się” .Dziękuję i dobrego dnia.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Arsis ja się bawiłam na domówkach przy nim:) najpiękniejsza młodość w życiu jaką miałam kiedykolwiek przy Prince:) wszystkie je go uwielbiałyśmy:)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Migrena pomijają to że nie znalazłbym w sobie tyle filozoficznych przemyśleń co Berenika, jednak jedna myśl genialna przyszła mi do głowy i wtedy zupełnie nieświadomie kliknąłem na tego niemieckiego wokalistę za którym w PRL szalały panny i mężatki a dostać bilet w kongresowej graniczyło z cudem moja myśl jak motyl odleciała a głowa przepełniła się gorącymi rytmami niemieckiego lata. Powiem więcej podążyłem dalej i zasłuchałem się w drugą gwiazdę niemieckiego rynku rozrywki tzn Bony’M i po wzniosłym wręcz filozoficznym nastroju nie pozostało już nic. Jednak żeby pozostawić po sobie ślad posłużę się puentą twojego wiersza „a na końcu zostaje tylko to że nawet próżnia po naszej miłości nie jest już pusta”   i sparafrazuję to na    „a na końcu zostaje tylko to że nawet próżnia po wspomnieniach naszej młodości  nie jest już próżna hafanana”   i tak cały dzień choć w głowie próżnia. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...