Śmierć matki

[Anna Romanek]

filary milczały
bliskością nieznanego

ukląkł
w lukę czasu wpatrzony

na ustach śniedź
przemijania

zapłakał

[Ul.CIA]

Witaj Anno. Podoba mi się dopowiadanie tytułem. Nie wiem co znaczy przeżyć śmierć Matki dlatego pod względem treści nie napiszę komentarza. Przypuszczam tylko że śmierć jest poruszająca, może mi tego w tym wierszu zabrakło. W każdym razie widzę u Ciebie odwagę poruszania trudnych tematów choć pozornie tak prostych. Życie także jest chwilami splotem paradoksów... Pozdrawiam

[Michał Ziemiak]

Ładne - minaiturowe. Tylko przestawiłbym w 2 zwrotce wyraz "wpatrzony" w inne miejsce, celem płynności poprawienia ;-)
POZDRAWIAM!

[Michał Ziemiak]

Miło mi Izo, że jesteśmy jednomyślni ;-)
POZDRAWIAM!

[Anna Romanek]

Dzięki Ul.CIA. Śmierci matki nie przeżyłam również. Celowo nie wyeksponowałam rozpaczy(ekspresyjnie), gdyż głęboki ból, jakiego doznaje ten, nie młody już mężczyzna, wyraziłam w słowie "zapłakał". Celowo na końcu, dla podkreślenia, że mimo prób panowania nad sobą i uciszenia wspomnień, nie udało się powstrzymać łez. Ciężkich, męskich łez rozpaczy.
Słusznie zauważyłaś, że często dopowiadam tytułem. Pozdrawiam.
Izo i Michale:
Staram się bardzo, a jest to trudne, gdyż dotychczas pisałam inaczej. Zapoznaję się tu z innym stylem, który mnie fascynuje. Dużo symboli, domysłów, mimowolnych skojarzeń, głębi.
Przedtem bardziej byłam za klasyką. Odkrywam nowe.
Co do poprawek:
czy:
ukląkł
wpatrzony w lukę czasu

a może:(?)

filary milczały
bliskością nieznanego

w lukę wpatrzony
czasu

na ustach śniedź
przemijania

zapłakał

I..dzięki za wizytę, bardzo

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Bardzo mi się podoba... pozdrawiam

Nieśmiertelności i miłości życzy - Nieśmiertelny