Ksiądz.

[Tomasz Żak]

W Swarzędzu szły Asia i Kasia drogą,

Nadziwić pięknościom się ludzie nie mogą,

Ksiądz też patrzy się na nie,

Nawet i jemu stanie,

Ostatni włos na łbie, gdy się wiatry wzmogą.

 

[Tomasz Żak]

@Jacek_K

Kasia to piękność i Asia to piękność.

Jeśli Kasia i Asia były pięknościami, to chyba w celowniku liczba mnoga, będzie: przyglądał się (komu?) tym pięknościom. No i dziwili się pięknościom. 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Tomasz Żak]

@Jacek_K

 

No OK, ale:

Kasia to piękność. Co za piękność!

 

Nie mogę nadziwić się jej piękności.

Nie mogę nadziwić się tej piękności (jako osobie).

 

Piękność w znaczeniu 2:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jak te zdania będą brzmiały w liczbie mnogiej, kiedy będą dwie piękności Asia i Kasia. 

[Tomasz Żak]

@Jacek_K

Bo ja już powoli głupieję :)

 

Nadziwić kobietom się ludzie nie mogą.

 

Wtedy byłoby jaśniej, ale nie byłoby nic o ich pięknej urodzie. Czy byłoby lepiej? Chyba też nie. 

 

Nadziwić (tym) kobietom się ludzie nie mogą.

Stąd:

Nadziwić (tym dwóm) pięknościom się ludzie nie mogą.

 

Słowo 'tym' jest u mnie w domyśle. Może faktycznie powinno być jasno sprecyzowane co i jak i może faktycznie, w tym przypadku tylko ja wiem co miałem na myśli. 

 

 

 

Edytowane 28 Listopada 2021 przez Tomasz Żak (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Żak]

 

@Jacek_K

Oczywiście masz rację i wiem jaki błąd popełniłem. To była dobra lekcja i przyda się na przyszłość. Dzięki i również pozdrawiam. 

Edytowane 28 Listopada 2021 przez Tomasz Żak (wyświetl historię edycji)