-
Ostatnio w Warsztacie
-
Proszalny 253
"się" w dwu wersach pod rząd to zdecydowanie za dużo.
Poezja podobano nie lubi dopowiedzeń. Dlatego "tajemniczy amulet" jest taką kawą na ławę.
Przed wykrzyknikiem masz niepotrzebną spację.
Widziałbym to tak:
Trzymałem amulet. Niepokoiła tajemnica.
„Medal” odwrócił się.
Zadrżałem! Zanim odczytałem znaki.
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 67 odpowiedzi
- 1 441 wyświetleń
-
- 60 odpowiedzi
- 1 333 wyświetleń
-
- 42 odpowiedzi
- 775 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 795 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 847 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Gosława · Opublikowano
@viola arvensis chciałam ją uśmiercić jednak nie potrafię Bardzo dziękuję za czytanieZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez LessLove · Opublikowano
@Berenika97 Niezwykły dramatyzm opisu, który zawłada otoczeniem podmiotu lirycznego i umysłem czytelnika. Ber, nie czytałem jeszcze Twojego wiersza z takim ładunkiem emocjonalnym. Poraża i budzi mój szacunek dla prawdy, która musi za nim stać... Ta wizja przypomina postać Meduzy z Owidiuszowej "Gorgony", kapłanki świątynnej skrzywdzonej przez Posejdona, a dodatkowo niesprawiedliwie ukaranej przez Atenę. -
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
-
Przez wierszyki · Opublikowano
Stawiły się wskutek wezwania na jedną godzinę z okładem. Ze stateczną żoną kuczera — ta, której mężem był imć stangret. Pani Kuczerowa, w domyśle — małżonka wozaka — dostawcy. Forszpana, wiadomo zaś, widzą wieczorem w liberii przy pracy. Jak sprostać, obydwóm dogodzić, gdy obiad uwarzyć im trzeba? Szychty wciąż o innych dlań porach, a po nich furmanią i nieraz. Połączyła je okoliczność, mimo tychże tu oboczności — nasamprzód dla koników owies, a łatwiej dwóm ubić coś z ceny. Pani kuczerowa — z okładem, a żona stangreta — przed piątą. A wieczór potoczył się dalej, po kocich łbach stukał i kląskał. ******************************************** * Wio, koniku, a jak się postarasz Na kolację zajedziemy akurat Tobie owsa nasypiemy zaraz A ja z miski smaczną zupę będę jadł Julian Sztatler - Wio koniku Tekst pochodzi z https://www.tekstowo.pl/julian-sztatler/wio-koniku -
Przez viola arvensis · Opublikowano
@Berenika97 trochę tak jak w prawdziwej gorączce... Ale widzę tu i drugie I trzecie dno. Zasadniczo zawsze daleko zaglądam i cieszę sie gdy w wierszu jest taka możliwość. Pzdr.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się