***

[Pan Ropuch]

nie wylewam się ani nie odbijam

wchodzę potem przeważnie znikam

naburmuszony kot bez polotu

mógłbym poszukać ciepłego kąta

tak zostać nawet nie drgnąć

przynajmniej wiem jak to robią koty

te naburmuszone i bez polotu

 

nie datuję wierszy ani miejsc

upłynniam wspomnienia-zdarzenia

mapuję ścieżki w pryzmacie czasu

jak tatuaże nader często gubiąc

port i statek oczy przechodnia

 

lepiej być nie może 

poezja wymknie się każdej wyobraźni

 

 

***

chciałbyś więcej

zamknij oczy

zobacz naburmuszonego kota

bez polotu co nawet nie drgnie

 

 

 

 

 

 

Edytowane 4 Listopada 2021 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... literówki, ludzka rzecz, ja nagminnie je robię.

Widzę w wierszu kota, ale też.. Pana Ropucha... fajne rozważania, takie na dzisiejszy słotny dzień.

Pozdrawiam, bez naburmuszenia... :)

[Pan Ropuch]

@Nata_Kruk Dzięki wielkie, poprawiam :) 

 

Pozdrawiam z polotem ;) 

Pan Ropuch

Edytowane 4 Listopada 2021 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[jazzkółka]

@Pan Ropuch No to zamykam - i widzę! I stwierdzam, że lubię "burkoty" :) Jednego Naburmuszodonozora nawet znam; wiem, co mówię. 

 

I "Naburmuszony kot bez polotu" spada na cztery łapy, może przy tym trochę tylko bardziej niż inne kotoloty miaurudząc. ;) 

 

Drugą strofę kupuję w ciemno tzn. razem z kotem w worku;), może tylko ten "pryzmat czasu " mi lekko przeszkadza.

Z dopiskiem zgadzam się, "ty nad poziomy wylatuj" itepe :)

 

Pozdrawiam serdecznie :-)

 

[Gość Radosław]

Wierzę w ten wiersz. 

Podoba mi w jaki spsób poprowadziłeś rozważania. 

Jest płynnie, jest logicznie 

i jest z serca. 

 

Pozdrawiam