Moja i twoja zielona ziemia

[dach]

 

 

Moja i twoja zielona ziemia

 

Scott Kelly

First ever flower grown in space 

makes its debut!

 

 

Szukam natchnienia

znajduję aforyzmy Nietzschego

Szukam olśnienia

znajduję historię

prostych ludzi

W pogniecionym kapeluszu

wsparty na dębowej lasce 

- stary zdun Zygfryd

jak co wieczór 

zasiadł na ławce

przed domem

 

Piece chlebowe, powiada

to całe moje życie

Rzemiosło

tysiąca cegieł

jednego serca

silnych dłoni

gliny i zaprawy

Mój i twój bochen chleba

 

Moja i twoja

zielona ziemia

z piekielnym ogniem w środku

chmurami w kształcie 

zbłąkanych dusz

projektem NASA

kwiatem słonecznika

wyhodowanym na pokładzie ISS

Kołysząc

ostatni płatek 

opada 

obok śpiącej na stojąco zebry.

 

 

Lilla Edet, październik. 2021.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 28 Października 2021 przez dach (wyświetl historię edycji)

[Gość Natalka16]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ISS, NASA i  śpiąca na stojąco zebra, a jak ma spać?

[dach]

@Natalka16 dziękuję za komentarz i pozdr. 

[Igor Osterberg aliceD]

@dach w tym przypadku "no coz ze ze Szwecji" nie brzmi dobrze. ciekawe, fajne - pozdrawiam

[dach]

@Igor Osterberg aliceD to prawda. Uśmiałem się. Szwecja jednakże mnie urzeka. Mam za dużo zobowiązań w Polsce -- inaczej już dawno zamieszkalbym gdzieś tam na północy. Pozdr i dziękuję. 

[Igor Osterberg aliceD]

@dach bądź dobrej myśli - nie skreślaj północy. pracuj konsekwentnie, moze sie uda, a nawet jesli nie, to lepiej isc tam, niz stac pod plotem i tak umrzec

[dach]

@Igor Osterberg aliceD nie skreślam północy. Kocham te surowe klimaty i przestrzeń. Jednakże i tam dzieje się coraz to bardziej po zachodniemu. To już nie jest ta Szwecja sprzed chociazby 15 lat. Ale to wszedzie jest podobnie. 

[corival]

@dach Urzekła mnie historia zduna i piece chlebowe... takie powszednie, a ile można o nich powiedzieć.

Wbrew pozorom nie mniej niż o Ziemi z ognistym sercem, surowym klimacie, zielonych przestrzeniach, kosmicznych bezkresach i wielu innych tematach.

Bardzo ciekawie mi się czytało.

Pozdrawiam :)

[dach]

@corival zawsze miło Ciebie widzieć. To jest wiersz niespokojny. Rozłożony w czasie i przestrzeni. To jest wiersz człowieka, który podróżuje po Europie i dużo czyta. To jest moja dziś poezja. Stoimy wszyscy na krawędzi. Tak sądzę. Dużo się dzieje i nadto. Ja, jestem wypełniony niepokojem. Pozdr i dziękuję. 

[corival]

@dach Niepokoj nie jest mi obcy. Zbyt wiele, jak sądzę, dzieje się pośród zielonej ziemi, by go nie odczuwać.

Pozdrawiam :)

[dach]

@Tarantella tak. Każdy wiersz jest odbiciem stanu umysłu autora w danej chwili. Jednak owa chwila ma swoje korzenie. Należy zatem połączyć w całość impuls z czymś, co jest trwałe. Jeżeli zrobi się to w odpowiednim momencie i zachowując świeżość -- dystans -- można powiedzieć, mamy do czynienia z ciekawym przekazem. Poezja nie wybacza jednego - nieszczerości wobec siebie, jako wykonawcy. Każde inne 'potknięcie' autora można zrozumieć, a nawet polubić. W tym wierszu jest zawarty potężny ładunek niepewności. Reszta należy do przechodnia. Pozdr i dziękuję. 

[dach]

@Dag Tak. Moja niepewnośc jest w tym wierszu i nie tylko. To jest element ekspresji. Pisz, pisz Dag. Pozdrawiam.