liście na wietrze

[Vaalon]

ulatują kolory

bycia

martwe wespół

z żywymi

 

nie daję się już zwieść

słabemu wiatru

wszystkie ulecą

 

bez nich jest

naga ziemia

bez gruntu

pod nogami

[Vincint]

"nie daję się już zwieść

słabemu wiatru" - komu? czemu? więc chyba wiatrowi (celownik)

[Vincint]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Odmiana słowa „wiatr”- w wierszu jest dopełniacz (rzeczownik, rodzaj męsko rzeczowy,

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, : kogo? czego?). Więc chyba „nie daję się zmieść nie kogo? czego? – wiatru, a komu? czemu? nie daję się zwieść, czyli wiatrowi ( celownik, , : komu? czemu?).

 

ps. a przytoczone słowo "chłopcu" jest właśnie w celowniku, a nie dopełniaczu jak "wiatru" w wierszu ... może być również z miejscowniku jeśli użyje się go w innych kontekście :)

Edytowane 22 Października 2021 przez Vincint (wyświetl historię edycji)