To mi kochany wystarczy.

[A-typowa-b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ślepo iść przed siebie.

Mieć żywą w 

sobie nadzieję,

co rozkwita radośnie, 

łapiąc za dłonie

każdego dnia mocniej,

na wskroś dojrzale,

mężnie stawiając kroki dalej.

Cerując po kolei

rozerwane upadkiem

kolana, ręce,

wewnątrz niewidoczne

 miejsce.

 On chce koniecznie

zatrzeć Tołstojowe

brzemię, wciąż wołając

 miękko swoim istnieniem.

Gdy otchłań pożera, 

zamyka, kończy...

Słychać ostateczne,

Jestem.

To mi kochany wystarczy.

autor wiersza: Atypowa Pani

zdjecie: A-typowa-b ;)

Edytowane 3 Października 2021 przez A-typowa-b (wyświetl historię edycji)

[A-typowa-b]

Dziękuję Piotrze.Rosochocki

@A-typowa-b Za serducha serdecznie dziękuję.

[A-typowa-b]

Piotrze, niech i tak będzie :)

[heks]

@A-typowa-b ciepło aż chce się wtulic.

Pozdrawiam

[A-typowa-b]

@heks :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - zakończenie słodkie - 

                                                         Pozdr.