Espresso doppio

[Lidia Maria Concertina]

Dwie gorzkie bezy w Zanzibarze ...
Pozdrawiam - wszystkie końce świata
I czekam.

Chociaż - nie oczekuję, że figla spłata coś ... czego nie chcę - chociaż mogę

 

Coś, co tobołkiem jest w mojej drodze - do zrozumienia ludzkich przepaści, szczytów, odlotów, likierów z rumem, pustych pokoi, tępych 'rozumiem'

 

Czasami stoję w nieśmiałości - gestem zdobywcy - odrzucam kości
Siadam i w barze jem kotlety -  i myśli próżne

Siłą atlety - trawię, wychodzę, zmawiam różaniec
Stacja końcowa ''Niedoczekanie!''

A ja poczekam.

Mam kilka chwilek - co chwilę myślę, że nie wiem, ile
Gdy śmierć przychodzi na Americano: ''nie mam śmietanki, możesz przyjść ... rano?''

[ama dablam]

@Lidia Maria Concertina przestrzenny wiersz, każdy może znaleźć w nim miejsce dla własnych myśli.