Rzecz o grochówce ;)

[Igor Osterberg aliceD]

Ziemniaku – chciałeś tam żyć

w tej czarnej ziemi

łapiąc oddech przez rurki łodyg

oj, tak – kochasz swoją mogiłę

 

Strączku, jak dobrze ci z twoimi dziećmi

otulasz je swoją powłoką

twój dom pnie się w górę

ku słońcu

myślisz, że wydasz potomstwo

aby żyć wiecznie

 

Marchewko, kolorowa smukła

Zieleniejesz kępą swoich włosów

Wśród swoich braci i sióstr

Dobrze ci w tym stadzie

 

Biedny Ziemniaku, wyrwą cię z słodkiego snu

poćwiartują, bez litości

Naiwny Strączku życiodajny

przykro mi, ale cię rozprują

odbiorą potomstwo

Piękna Marchewko

zostanie po tobie skalp na śmietniku

po twoim smukłym ciele

zostaną tylko wspomnienia

 

a potem przyjdą po was żywioły…

woda, ogień

trupi chłód łyżki

bezlitosnej jak skały północy

i zostanie na koniec powietrze… to złe

 

 

@dach mam nadzieję, że się trochę uśmiechniesz ;)

Edytowane 26 Lipca 2021 przez Igor Osterberg aliceD (wyświetl historię edycji)

[Anna_Sendor]

@Igor Osterberg aliceD Bardzo mi się podoba. Rzecz o warzywach, niby lekko, a jednak ruszyło emocje dość mocno. Dużo miejsc w tekście, które pozwalają świeżo spojrzeć na zwykłe sprawy. Zastanowiłabym się nad ostatnia strofą - czy potrzebna. Pozdrawiam.

[Somalija]

@Igor Osterberg aliceD hahaha

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, jakże prozaicznie się zrobiło w ostatnim wersie .

[dach]

@Igor Osterberg aliceD kiedyś dorośniesz i zrozumiesz. Nie piszesz dal mnie jak też dla nikogo. pozdrawiam.@Igor Osterberg aliceD 

[corival]

@Igor Osterberg aliceD Podszedleś do zdawałoby się prozaicznej zupy z zupełnie innej strony i wyszedł z tego całkiem interesujący tekst.

Wymaga jeszcze nieco pracy, na przykład trochę w nim dużo "swoich", ale treść jest świetna. 

Pozdrawiam :)

[Gość]

@Igor Osterberg aliceD Poraził mnie absurdalny patos tego wiersza, cudowne! ;D Ale największy plus za to, że mimo już jawnie żartobliwej puenty nie porzuciłeś ten wyniosłej konwencji. Klasa ;D

[Igor Osterberg aliceD]

Bardzo dziękuję WAM WSZYSTKIM. nie spodziewałem się takich wpisów... Z drugiej strony jak mało jest poezji na temat jedzenia - nie to co w malarstwie...

1. tak końcówka... szukałem pomysłu na żywioł powietrza, a okazał się taki prozaiczny - i dlatego się zdecydowałem - idee ideami, a życie życiem...

2. a zastanawialiście się, że gdyby napisał to witarianin lub frutarianin (odmiana wegetarianizmu, gdzie odżywia się jedynie warzywami i owocami, których pozyskanie nie może zniszczyć rośliny macierzystej) - mogłoby to nabrać formy manifestu filozoficzno-etycznego? staram się być ustawny - jak kostka rubika ;)

@dach proszę Cię przestań... zainspirowałeś mnie do czego więcej niż ten wpis. zawsze będę pamiętał, że jesteś Ojcem/Matką Chrzestną pewnego dużego projektu, który w następnym roku postaram się zrealizować. Dziękuję...

"Śmiech niekiedy może być nauką..."

@Sennek o wypraszam sobie ;) - akurat jestem niezłym kucharzem i producentem domowych produktów - od kiszonych cytryn, przez wędzone chili po koreańskie pasty doenjang

[corival]

@Igor Osterberg aliceD Wobec tego może zainteresują Cię moje wiersze pt. Emilia-Romania, albo też Historia pewnego sosu. Dotyczą pewnych produktów spożywczych. Jest też kilka innych... Pozdrawiam :)

[Igor Osterberg aliceD]

@corival  zaraz się za nie zabiorę, jak za krzak rozmarynu czy wawrzyńca przed zrobiemnem domowego obiadu w Italii

 

@corival  no widzę, że będzie o czym pisać... :) pozdro