Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Ta ładna dziewczyna

staranna wychowana uczesana

ciętym krótkim oraz przelotnym

spojrzeniem jak nikt inny

potrafiła zaintrygować

była tutaj inna

co zrobić

 

ubrana zawsze na biało

co by się nie działo

nawet kiedy sążniście lało

nawet gdy sypało gradem

nawet gdy ciekły Jej łzy

zaczynając od policzków

spływając perlistą czystością

na bieluchny podkoszulek

 

z Nią nawet coś co nazywamy

bułką z masłem

smakowało inaczej, ba lepiej

we wszystkim co czynię

byłem głupi byłem głupim

byłem głupcem

 

Jej teorie i okrągłe poglądy

mamiły wyblakłością bieli

wabiły niedokładnością czerni

oznajmiały paletą barw

od żółtego po różowy

albo jeszcze inaczej

tylko że nie pamiętam

wiem jedno – białe kruki

 

zawsze lubiłem Jej wysłuchać

nie nadążałem ze spisywaniem

dyktafon ciągle się wieszał

kamerka uciekała z obrazem

jak jakieś potłuczone czy co?

 

udawała że nas oskarża

umiała mnie podsumować

po spotkaniu z Jej myślami

jak nikt wątpiłem we własne imię

krzyczałem wszędzie naokoło

ja nie Daniel ja nie Daniel

doszczętnie zbity z tropu

 

ludzie się za nami oglądali

czynią tak do teraz

a minęły nieistotne już lata

gdy w pojedynkę się tutaj

przechadzam

gdy samotnie tutaj rozmyślam

kiedy wypruwam portfel

z resztek po złotówkach

 

nauczała i nauczyła mnie

setek zaskakujących umiejętności

zacząłem pisać wiersze

wpisałem Ją w kilka opowiadań

tomik tomik tomik

jak zacięcia wspomnień pozwolą

może jeszcze jeden tomik

z poezją i prozą i grozą obecnych dni

 

rozstała się ze mną

nie wypowiadając setek słów

na pożegnanie

bo i po co mi one?

od tamtego ważnego dnia

dobitnie uwierzyłem

w istnienie europejskiego matriarchatu

zresztą mam na to dowody

 

 

 

 

 

Opublikowano

@Leszczym Witaj!

Miałem podobnie!! Też mnie wiele rzeczy nauczyła, też mnie zostawiła.

Potem sam, poszerzałem jej wiedzę w oparciu o swoją.

Jutro do mnie przyjeżdża. Dlatego twój wiersz mi tak bliski jest!

Dobry tekst - wciągnął mnie.

 

Pozdrowionka dla ciebie

Opublikowano

@Nefretete powtarzam się, ale zawsze się cieszę gdy Ciebie u mnie widzę:) U Ciebie jakoś fajnie to wyszło, nie straciłeś z Nią kontaktu. Ja prawdę mówiąc nie wiem o kim piszę, chyba o nawet kilku ważnych znajomościach z kobietami, gdzie cząstki tych dziewczyn wpisałem w wiersz. Trochę też wyolbrzymiłem pewne sprawy - cóż mówią licencja poetica czy jakoś tak:)) Pozdrawiam:) 

@Gosława o fajnie, że się domyśliłaś, ba nawet wiesz;) 

Opublikowano (edytowane)

Wiesz? Ja sobie tak domniemywam, że charakterem uczuć czy przyjaźni,  - jest ich magnetyzm! Nie ma reguł co do przyciągania: plus z minusem, plus z plusem, minus z minusem. I tak, w końcu odpychające się opiłki zajdą w reakcję, jaka przyświeca jedną drogę.

Edytowane przez Nefretete (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Raz się Nata z Alą w wierszach zwarły, mówił o tym Wiedeń, szeptał Narwik, wszędzie, gdzie przez internety doszły, stety lub niestety, ich porymowane nieźle żarty.   Pozdrawiam :)    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Stary_Kredens Tych lat nie odda nikt, pozostała pamięć i wspomnienia. Optymistycznie myśląc, dobrze byłoby mieć szansę powrócić chociaż na pewien czas do tych momentów w naszym życiu, które były dla nas najmilsze, najlepsze. Pozdrawiam również serdecznie. @Wiesław J.K.
    • @Jacek_Suchowicz wieloznacznie ale bez pomyłki one to kwiaty myśli wspomnienia kobiety one?!
    • @Tymczasem Pamiętam czasy, gdy nie było internetu. Książki, czasopisma, gazety dalej istnieją, lecz komputeryzacja opanowała cały świat. W ubiegłym stuleciu publikowanie swoich wierszy dla szerszej publiczności nie było czymś łatwym. Swoje pisanie trzeba było wysyłać przez pocztę i czekać cierpliwie na jakąkolwiek odpowiedź.  Wiersze były ocenianie przez, wierzę, że fachowców w dziedzinie literatury i wybrane przez nich wiersze zamieszczane były w różnych periodykach.  Wyróżnieni autorzy otrzymywali nawet nagrody w postaci małej kwoty pieniężnej. Inne czasy, inne zasady. Ogólnoświatowy dostęp do internetu zmienił wszystko i przyspieszył komunikację międzyludzka w dotąd niespotykanych możliwościach.  Oczywiste jest to, że opublikowanie swojej książki lub tomiku wierszy w wersji papierowej dalej pozostaje dużym wyróżnieniem dla pracy danego autora.   Myślę, że brak weny, natchnienia to normalny stan rzeczy po prostu na wszystko jest czas i jak to się po polsku mówi co za dużo to nie zdrowo. Wiem, że żyjemy w świecie, który pędzi do przodu na przysłowiowe złamanie karku lecz każda twórczość spełni swoje zadanie, gdy będzie przemyślana i miała czas na dojrzewanie. Pozdrawiam serdecznie.  
    • Tęsknie za miejscami - za ciepłymi i zimnymi sferami, Tęsknie za momentami - za tymi lepszymi i gorszymi, Tęsknie za uczuciami - mocniejszymi i słabszymi, Za tą chwilą pewnie też będę tęsknić, Tęsknie za wszystkim, Ale czy to że Tęsknie za wszystkim nie znaczy że za niczym nie Tęsknie?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...