Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dobroć

Mazia36
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mazia36

Mazia36

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Przecież wiesz ,czujesz to w każdym momencie.Wiem, tylko wtedy gdy boli ale dzięki temu uczysz się rozpoznawać na nowo swoje emocje i panować nad nimi ... Jednak pamiętaj

Bądź dla nich dobra.

Bądź dla nich lasem gdy potrzebują cienia.

Bądź im jaskinią gdy pragną schronienia.

Bądź im upałem gdy zimna się boją lub deszczem siarczystym i chłodną ostoją.

Gdy potrzebują Ciebie zawsze dłoń wyciagaj

Nie pytaj o wiele , niczego nie żądaj Z czystym sumieniem przez życie podążaj

Gdy jednak mimo serca Twego

W życie innych ofiarowanego Słowem złym zapłacić Ci zechcą Pomyśl przez chwilę

Umysłem nie sercem

Bo serca twego wiesz że juz nie chcą

Chcą czegoś więcej

czegoś wielkiego

Emocji Twoich i płaczu Twojego Pokaż więc wszystkim wulkan swej złości

Trzymany w pokładach swej cierpliwości

Nie krzywdząc nikogo naucz miłości Zobaczą jak cierpisz z wyrozumiałości

Niech się popłaczą niech oddadzą się męce...

Na widok osoby która dała im serce.

Edytowane przez Mazia36 (wyświetl historię edycji)
3
violetta

violetta

Opublikowano
Opublikowano

Bóg może do nas przemawiać przez różnych ludzi :) nie mamy pojęcia jaki jest Bóg:) w swoim życiu zauważam naiwność ludzi, ale staram się tego nie wykorzystywać:) rób to co ja :)

@[email protected] to co masz sercu, to Bóg Ci to włożył :) czyli poezję i dobroć :) coś w tym jest:) tak powiedział Bóg do Mojżesza, zobacz co masz ręku :) to jest nasz sens życia :)

Artbook

Artbook

Opublikowano
Opublikowano

@Mazia36  bardzo ciekawe przesłanie i pomysł na tekst.

Dostrzegam sporo wrażliwości i dobrych chęci ;-)

Okroiłbym go nieco i poprawił estetykę utworu.

Spacje, interpunkcja i duże litery (nie wszędzie sa wskazane)

Jakość ma znaczenie ;-)

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poezja to życie
      Myśli i słowa

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • vioara stelelor
      Navigare necesse est

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • Alicja_Wysocka
      Wyjście

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • Alicja_Wysocka
      Takie nic

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • Alicja_Wysocka
      w pół słowa

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...