Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Umarłem zamysłem śmierci
Dla umarłych - nieserdecznych
Nie pamiętam -nawet połowicznie
Tych skażonych, tak przewiewnych.
Ja jako ja - buntownik logicznych przekonań
Stworzony z niewyraźnych przypadków
Rozkładam tę całość i nicość wyborów
Na początek i koniec
Niedojrzałości dziecinnej i starczej,
Wierząc ślepo w to, że dorosnę do tego,
By umrzeć z godnością podniesioną do góry
Po planowanej sześćdziesiątce.

Opublikowano

Nie gniewaj się za sugestie, ale zrobiłam to po to, by zrozumieć, co napisałeś:

Umarłem zamysłem śmierci
Dla innych - nieserdecznych

Nie pamiętam
Tych skażonych, tak przewiewnych.
Ja - buntownik logicznych przekonań
Stworzony z niewyraźnych przypadków
Rozkładam tę całość i nicość wyborów
Na początek i koniec niedojrzałości
Dziecinnej i starczej,
Wierząc ślepo w to, że dorosnę do tego,
By umrzeć z godnością podniesioną do góry
Po planowanej sześćdziesiątce.

Zastanowiłabym się nad "tych skażonych, tak przewiewnych", ale nie wiem, o czym myślałeś. Ciepłe pozdrowienia i miłego dnia - bezstresowego.

Opublikowano

co do pierwszego koment. myślę ze człowiek co miał zrobić to zrobił to przed 60-tką prawda?pozdrow. cze. dasia to dobrze ze pytasz .ci co są skażeni sa mało warci i nikt ich nie bierze pod uwagę na wskroś przewiewni.a reszta to to co targa światem człowieka zarówno zewnętrz. i wewnętrznym-tak ogólnie bardzo.jeśli dokładni to daj znać pozdrow. jak po zmianie??naj z okazji dnia kobiet.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   Połączyłeś w tej części brutalny naturalizm z głęboką psychologiczną traumą.   Akcja dzieje się w namiocie. Fenicjanka jest najpewniej markietanką a spotkanie to transakcja.   W wierszu wyczuwa się fizjologię i zmysłowość. Kobieta pachnie "potem i żywicą". To zapach ciężkiej pracy, podróży, ale paradoksalnie dla narratora staje się wspomnieniem dzieciństwa.   "Jej piersi miały konsystencję błota po ulewie" - niesamowicie oryginalne. To spotkanie to nie tylko akt fizyczny, to również seans terapeutyczny - ucieczka od koszmaru wojny. Fenicjanka "uczy go znikać". Narkotyk odcina go od bólu tu i teraz, ale przynosi gorzkie wizje. Wraca trauma wojenna - wizja brata idącego przez ogień. Narrator żyje, jego brat zginął- czuje ogromne poczucie winy -   aż pęka - płacze.     Ostatnia strofa to brutalny powrót do rzeczywistości - Fenicjanki już nie ma, katharsis dobiegło końca, została moneta, która uświadamia, że wszystko odbyło się w ramach płatnej usługi. Potęguje to poczucie samotności.   Piękny wiersz!    Płaczem burzyłem płócienne ściany, obudzony o świcie w objęciach pustki, z opłaconą winą ocalałego.        
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Ja czytając ten tekst początkowo  miałam wrażenie że jest prowadzona przez komunikator z włączoną kamerą.  Moją uwagę zwróciły liczby 0906 , sama liczba 906 jest liczbą anielską. Ma ona takie duchowe przesłanie, które oznacza konieczność balansu między pracą a życiem rodzinnym.  Rozmówca nie spędził świąt z Karolinką, ponieważ pytał co jadła.Pytania są zdawkowe i odpowiedzi takie same . Przydałby się jakiś dalszy trop, haha . Pozdrawiam.     
    • Tu gani gazela, fale zagina - gut.    
    • @egzegeta To ja dziękuję za zainteresowanie i komentarz. Miłego wieczoru.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @onasama   Podoba mi się treść. I za nią serduszko. :)    W tej dyplomacji zmysłów i ciała, Gdzie każda frakcja ma inne cele, Lewica by chętnie bariery rwała, Lecz Prawa grzmi: „To o wiele za wiele!” I choć postępem ta ręka gnała, Chcąc przeforsować miłosne ustawy, Góra z dołem się nie dogadała, Grzęznąc w procedurach... jałowej zabawy. Morał z tej sesji jest nadto prosty, Choć dla amantów nieco bolesny: Gdy ideologia buduje mosty, To finał bywa... przedwczesny.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...