@Simon Tracy
Bardzo dziękuję!
Yuggoth! Tak, Lovecraft intuicyjnie czuł, że to, co wyparte na rubieże, może być starsze i bardziej fundamentalne niż uporządkowane centrum. Dziękuję - ta paralela dodaje wierszowi jeszcze jeden wymiar.
Pozdrawiam. :)
@FaLcorN
Piękny jest ten wiersz. Miłość offline i online, słowo drukowane i cyfrowe, ale szczerość potrzebna wszędzie tak samo.
Tekst o tym, że łatwo pisać coś o miłości, trudno pisać prawdę o miłości. A ty właśnie tę prawdę próbujesz złapać. Serdecznie pozdrawiam.
„Łoże”
Budząc się obok niego, przez zmieniające się kartki kalendarza,
patrzy na te powieki, śniące o marzeniach.
Widzi nieidealne życie leżące obok,
pełne przekonania i poczucia bezpieczeństwa.
Nieidealny, ale jego cały świat
i dobrze mu z tym.
Dzięki niemu jego powieki zamykają się spokojniej,
a poczucie bezpieczeństwa staje się wyraźne w atrybucie męskości.
Czeka na rozpoczęcie kolejnego wspólnego dnia,
jest w gotowości do poranka razem z nim,
z zapachem świeżych warzyw w powietrzu.
Chce więcej i więcej
jest bardzo spragniony życia z tym jedynym.
Gdzie jest?
W poczuciu oczekiwania na tego śniącego.