Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zimowa miłość.

aniat.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

aniat.

aniat.

Opublikowano
Opublikowano

Zimowa miłość w swetrze starym 

zawsze chodzi na spacer do pary.
W ciepłych butach wszystkie zaspy ominie.
Potem kołnierz z czułością poprawi. Jak to w zimie.
 
Zimowa miłość w rękawiczkach i czapce,
przysiądzie sobie czasem na ławce.
Pochucha w ręce, bo zimno. Przytuli.
Czerwonym nosem rozczuli.
 
Zimowa miłość jest taka zimowa.
Czasami ze śnieżycą lubi powirować.
Czasami ma ochotę jeszcze w zaspę śnieżną wskoczyć.
Czasami sypnie śniegiem prosto w oczy.
 
Zimowa miłość po chłodzie, zawsze w fotelu się grzeje.
Żółtym uśmiechem w herbacie, ciepło do mnie się śmieje.
Potem przytuli się mocno, powie jak bardzo mnie lubi.
A ja pozamykam okna dokładnie, by ciepła tego nie zgubić.
 
 

 

6

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • skasujeto
      Na brzegu

      Przez skasujeto · Opublikowano

      Na brzegu   ktoś  wspomniał o czasie jak o rzece   stałem nad brzegiem i patrzyłem jak woda niesie liście z wczoraj do jutra   w tle starożytny bóg o oczach kota mrugał leniwie a my w pośpiechu wymienialiśmy sekundy na bilety do nigdzie   kontekst byłby kluczowy ale siedzieliśmy  w ciemnej sali i czekając  na napisy końcowe   czy to już koniec czy dopiero początek  gdzie duchy wymieniają się opowieściami o zapomnianych życiach na ostatniej stronie księgi   puste linie czekają na słowo które nigdy nie padnie  
    • Mikołaj_Batkiewicz
      Przyśpiewka elektryka

      Przez Mikołaj_Batkiewicz · Opublikowano

      Płynie prąd, prąd to życie, Prąd sposobem na przytycie, A ja tyję od przepychu, Które prąd mi przyniósł w życiu. Światłem świeci, silnik kręci, Na to zawsze są klienci. Stąd też właśnie ja z woltażem Połączyłem się mariażem.   Gdzie tam śluby, jest kochanka -Prądem napełniona szklanka. Nic nie grozi z niej wypicie, Kładę na to własne życie.   Słuchaj tego, nie żartuję, Czasem z prądem się siłuję, Że mnie kocha, to kopnięcie Mi nie straszne pod napięciem, A gdy czasem się przytulę, To mnie potraktuje czule. W głowie ci się nie pomieści, Lubię kiedy tak mnie pieści. Niech już będę romantykiem, Pysznie jest być elektrykiem.  
    • hania kluseczka
      z ambony myśliwego

      Przez hania kluseczka · Opublikowano

      @violetta @widelec @Charismafilos @tie-break, generalnie, wierszyk miał się przyłączyć do zabawy pod tytułem poezja męska w damskim wydaniu, ale wyszła z tego lipa, przez literówkę w "chciałabym", peelek miał być facetem,  pewnie mi moja podświadomość przebiła język i zrobiłam z niego babkę, dokonałam korekty płci, na właściwą;) 
    • bazyl_prost
      TEST

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      fajnie, zapraszasz?
    • lena2_
      kolejność

      Przez lena2_ · Opublikowano

      mamie     w twoich oczach szukam błysku zrozumienia zagubił się w gęstej mgle splątanych myśli i nagle wszystko wokół stało się obce choć usta zapomniały już moje imię uśmiechasz się jeszcze rozpoznajesz sercem    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...