Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@error_erros Kiedyś artyści nie dożywali swojej świetności. Dziś jest wielu samozwańców i świat ich kupuje. Ostatnio czytałam o rzeźbie sprzedanej za 18tys. dolarów, która przedstawiała nicość... nie było jej - dosłownie. Prawdziwa sztuka to być człowiekiem ;) 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Coś mi się ubiło o uszy. To tylko kwestia czasu, aż kolejny pajac okrzyknie się artystą, bo na przykład wymyśli sobie, że jego myśl jest dziełem sztuki. Cholera, chyba właśnie puściłem wolno całkiem niezły koncept... xD

Opublikowano

@error_erros

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Koncept świetny, ale mam nadzieję, że nie znajdzie się "artysta", które posunie swoje myślenie do tego poziomu absurdu. Chociaż... jeśli ludzie płacą ciężkie pieniądze za "Nicość", to kto wie...? Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jeszcze nic. Byli tacy, wyobraź sobie, którzy uważali, że moje wierszyki ro sztuka :P

Nie napisałeś, czy pozytywne, czy negatywne. Ale grunt, że jakieś w ogóle, to już coś ;D

Pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • przed przejściem na ty przystanęliśmy przy swoim ja               
    • Och, jak pięknie, jak wspaniale uczestniczyć w ludzkim szale! Szala, ta ze złym uczynkiem, z wolna spada, my zaś z winkiem uwielbiamy (aż mam ciarki) wciąż opróżniać nasze barki! Winko? Jasne. Wina? Skądże! Upijamy się, lecz mądrze, choć mądrością nie grzeszymy. Instynkt chroni nas od winy. Grzechy nasze zgoła inne: czasem rzadkie, czasem płynne. Płynnie oceniamy ludzi, rzadko zaś w nas żal ktoś wzbudzi. Z nas są przecież sprytne głowy. Mózg nam działa do połowy. Drugą z połów, wiecie sami, zatruwamy tabletkami. Ból się kryje, smutek znika, w tle mordercza gra muzyka. Ale wszystko bardzo skrycie, uwielbiamy mianowicie skrywać nasze złe skłonności pod postacią jawnej złości. Choć kochamy zabijanie (czasu, gdy czas na czekanie albo siebie, świetna sprawa), to niesłuszna jest obawa, że chwycimy wszyscy pałkę  i się wybijemy całkiem. Jeśli już, to może Ziemię zniszczy nasze ludzkie plemię, gdyż jesteśmy dość nieziemscy, by wyjść z tego jak zwycięzcy. Świat posunął się do przodu. My też nie zwalniamy chodu. Chód przemienia się w wyścigi o złapanie wyższej ligi. Kto na mecie pierwszy stanie, ten wygrywa umieranie, lecz w niewiedzy i uśmiechu, które schwycą go w bezdechu.
    • @MIROSŁAW C. Dziękuję :))
    • przeczytałem i jestem na nie wiele rzeczy brakuje ale nie pora na wykład  może kiedyś w wierszu zamknę ale forma owszem jest pomysł;)
    • @Radosław a tylko walet stał i się śmiał wiedział kto kim jest naprawdę poszedł do wpatrzonych w niego blotek :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...