Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

do syna

OloBolo
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

OloBolo

OloBolo

Opublikowano
Opublikowano

I
Nie wszystkie drogi prowadzą do domu
życie nie zawsze musi być parszywe
ciału kształt nadać można doskonały
jeśli się spręży hart ducha z umysłem

 

II
Być czy też nie być pytanie Hamleta
dziś retoryczne się zdaje gdy geny
tłumaczą wszystko nawet cel istnienia
więc nie mów sobie żeś marny dyletant

 

III
Początki zawsze są najlepsze
i dostarczają mnóstwo wzruszeń
gdzieś między być a chcieć niestety
konflikt zachodzi nieposłuszeństw

 

IV
Zawsze zostawiaj coś na potem
a nuż się będzie długo żyło
trzeba dawkować skrupulatnie
nadzieję wiarę przyjaźń miłość

 

 

V
Ty się jeszcze napatrzysz
złe wybory odcisną na tobie piętno
więc nie przejmuj się synu dlaczego
wierszyk ojca podnosi ci tętno

7

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Rafael Marius
      Dziewczyna z sąsiedztwa

      Przez Rafael Marius · Opublikowano

      @Poet Ka Dziękuję za serduszko.
    • Berenika97
      Fuga

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Nata_Kruk   Niech Bach nam przygrywa, niech trzeszczą parkiety, Jesteśmy jak vintage - same zalety! I choć nas nie kupią już w żadnym markecie, To najtrwalsza glazura w całym wszechświecie.
    • Rafael Marius
      Zima stulecia

      Przez Rafael Marius · Opublikowano

      @Poet Ka Dziękuję za serduszko.  
    • Migrena
      Podaję mu dłoń... /Parasole podwodne

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka     to nie  ma sporu między nami dla mnie surrealizm to dwa stany. 'hiperprecyzyjny ” kojarzony np. z Salvador Dalí. chłodną ostrośc, niemal fotograficzny detal i zamrożenie sceny. ale to tylko część obrazu. surrealizm ma też drugą, mniej " twardą” linię  bardziej organiczną, płynną, bliską halucynacji i procesom naturalnym. tutaj bliżej byłoby do Joan Miró gdzie formy: rozpływają się, tracą kontur, przechodzą jedna w drugą, działają bardziej jak materia niż przedmiot. to co nazywasz " środowiskiem wodnym”, mozna ująć trochę bardziej analitycznie , chociazby jako efekt dyfuzji barwy i rozpuszczenia granic figury, czyli odejścia od stabilnej formy na rzecz procesu. I tu dochodzimy do sedna - Twoja interpretacja nie tyle stoi przeciw surrealizmowi, co: przesuwa akcent z symbolu  na materię i percepcję na sposób istnienia obrazu. a to jest bardzo ciekawe, bo sugeruje, że obraz działa nie jak " lamigłówka symboliczna”  tylko jak zjawisko fizyczne tj. optyczne -   coś co się wydarza, a nie coś, co się odszyfrowuje. gdybym miał to uporządkowac, powiedziałbym tak: klasyczny model surrealizmu: to precyzja + niepokój + symboliczna zagadka to, co opisujesz: płynność + rozpad formy + percepcyjna niepewność i  to drugie można spokojnie czytać jako miękki, organiczny surrealizm, albo wręcz zahaczający o abstrakcję nurt badający ciągłosc materii i światła, Twoje porownanie do rozchodzenia się koloru w wodzie jest szczególnie trafne, bo wprowadza czas i proces, a to właśnie coś, czego w "zamrożonym” surrealizmie czesto brakuje . to tyle się nagadałem. a tak naprawdę to jestem zakochany w impresjonizmie!!!   @Poet Ka   zachwycasz mnie tym co piszesz:)
    • wiedźma
      w krainie lodu i ognia

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...