Pieśń Nocna

[Magdalena Okrasa]

Zimna ciemność dokoła
Muzyki cichego kręgu
I ja - sam na sam…prawie,
Ze świecy chwiejnością płomienia.

Bo jest też i ona -
Mistrz rytmu serca mego
I źródło krwi mej strumienia -
Myśl ma niestrudzona.

Myśl ma strzelista, niczym gołębi stado
Wzlatujących w niebo z nagła
Łoskotem popielatych skrzydeł.

Myśl ma dręcząca, jak śród pustyni
Wody kropli zimnej pragnienie -
Życie - nie do ugaszenia.

Myśl ma słodka, niczym kadzideł świątynnych
Chmurą gęstą modlitwę wznoszące
Rozżarzone popioły.

Myśl ma monotonna, jak prządki
Nad nici niezerwanym biegiem
Trud uważny.

Myśl ma kojąca, niczym dłoń,
Jak skrzydło anioła miłośnie przyłożona
Do gorączką trawionej twarzy.

Myśl ma czuwająca, jak latarni morskiej
Ocalenia lampa błogosławiona
Na skalistym brzegu.

Myśl ma upojna, niczym symfonia
Chórami niezliczonymi ku jednej, jedynej
Magicznej melodii powracająca.

Kolejna bezsenna noc ma
Cudem tęsknoty wypełniona.
I umiłowana Myśl ma - we mnie - o Tobie
Nieustająca.

[Alessia]

Dotrwałam do końca, ale niestety nie było warto( jak dla mnie oczywiście).Wiersz monotonny jak jedna z twych myśli, gdyby chociaz zakonczenie zaskoczyło- a tu nic. Szkoda!!
Alessia

[Paulina Karpiuk]

wiesz troche za długo, sennie, brakuje szoku, zaskoczki
jednak w porównaniach jest cos co mi sie podoba, sama nie wiem co...