zapominanie

[iwonaroma]

jest dobre gdy więdną kwiaty zła

a trujący owoc nie rodzi

nawet w czeluściach 

 

lecz kiedy zapominam Ciebie

błądzę po obcych miejscach 

i cierpię 

 

oddalam się  oddalam 

od Wiecznej Pamiątki 

 

 

 

Edytowane 2 Maja 2021 przez iwonaroma (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@iwonaroma Zapominanie to niełatwy i żmudny proces. Zwłaszcza, gdy ma się po kimś tyle samo dobrych wspomnień, co złych. Ludzka wrażliwość działa tak, że czasem trzeba ją oszukać - w pierwszej kolejności wyprzeć te dobre, ze złych czyniąc siłę napędową zapominania w ogóle. Tylko kto na tym bardziej traci - zapominany czy zapominający?

[Marek.zak1]

Nie lubię cierpieć i o złych rzeczach staram się szybko zapomnieć. Temat podsumował mistrz Adam w "Precz z moich oczu". Pozdrawiam

[Gość Radosław]

Myślę, że kluczowe jest tu nastawienie do życia, do tego co nas spotyka. Znam takich, którzy się karmią ranami i takich, którzy przekuli je w coś pięknego - możemy decydować. 

 

Warto umiejętnie dbać o pamięć, co wnioskuję z drugiej części utworu. 

Życie stawia wyzwania ;) 

 

Pozdrowienia 

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

error dał dobry komentarz, podpisuję się....  zakończenie jak na mój obecny czas, super.

Pozdrawiam..

Edytowane 2 Maja 2021 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Stary_Kredens]

odczytuję odniesienie do Boga konkretnie Jezusa  - zapominanie o jego naukach tak to widzę. Kiedy oddalamy się od Boga wtedy cierpimy i to jest prawda. Życzę powrotu.

Kredens pozdrawia

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Prawda, że niełatwy. Nawet w przypadku, gdy wspomnienia są tylko złe, bywa, że tłuką się po naszej głowie przez lata całe... a im bardziej chcemy zapomnieć, tym bardziej pamiętamy... Dopiero gdy w naturalny sposób wygasają emocje z nimi związane - odpuszczają.

W tym przypadku, o którym piszesz, gdy mamy w związku z jakąś osobą/sprawą tyle samo wspomnień dobrych jak i złych  - faktycznie, też nie jest łatwo :)

Natomiast gdy wspomnienia są tylko dobre i chcielibyśmy je pielęgnować, by budowały w nas siłę życiową- czasem umykają w ferworze różnych wydarzeń i bywa, że dobre zostaje przykryte przez złe.

Dzięki za koment i serce :)

 

 

 

 

 

I tak trzymać. Generalnie chyba im wyższą ma człowiek samoocenę tym łatwiej radzi sobie z zapominaniem złego. Jednak to też zależy na co/kogo się trafi, bo różne też bywają siły rażenia ;)

Dzięki, również pozdrawiam 

 

 

 

 

Dokładnie. Można płakać nad sobą lub, mówiąc kolokwialnie, zabrać się do roboty :) Chwasty wyrywać, kwiaty pielęgnować :)

Dzięki i pozdrowienia odwzajemniam

 

 

 

 

 

Super przykład z piosenką :)

Dzięki! :)

 

 

 

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dzięki za uwagi. Faktycznie... te czyny niespecjalnie brzmią, usunęłam.  Natomiast ta powtórka 'oddalam'...chcialam zaakcentować ciągłość i natężenie..poza tym wersy takie równe ;) ale może jeszcze przemyślę.

Również pozdrawiam

 

 

 

 

Tak też można to odczytać. Zresztą, osoba bardzo kochająca, dobra dla nas - na pewno ma też cechy boskie :)

Dzięki i również zdrówka 

 

 

 

 

Fajnie to, poetycko określiłaś- brama do wolności lub labirynt bez wyjścia...

A samoobserwacja siebie w różnych relacjach - czy wzrastamy, czy toniemy - powinna nam wejść w krew :)

Ja również dziękuję :)

 

 

 

@Jo Shakti @Marcin Krzysica

Dzięki! :)

 

 

 

 

[iwonaroma]

@Pan Ropuch @Gaźnik

Dzięki :))

[iwonaroma]

@huzarc :) podziękowania

[iwonaroma]

@Czarek Płatak dzięki Czarku

[iwonaroma]

@mosys ;) dzięki