Mówią po kątach

[Waldemar_Talar_Talar]

sąsiedzi po kątach mówią

jak to jest możliwe że

oni od zawsze

 

patrzą sobie w oczy

trzymają się za ręce

uśmiechają się

 

cieszy ich wszystko

drzewo ptak kwiat

krzykliwe dzieci

 

my tak nie potrafimy

czasem głośniej

musimy  zakląć

 

dać komuś w pysk

wyśmiać jego

śmiałość

 

nie widzimy świata

który dobrem nam

się kłania 

 

 

Edytowane 30 Kwietnia 2021 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj -  ale gafa  - nie tak miało być   -  ale wróciłem na dobry tor -

Teraz jest pewność o kogo chodzi -  dziękuje za zwrócenie uwagi.

Mio że czytasz i chwalisz - 

                                            Pozdr. usmiechnięty.

 

[Jo Shakti]

Przypadł mi do gustu twój wiersz, może dlatego, że trochę się z nim utożsamiam. Moja codzienność to gromadka "krzykliwych", przekochanych dzieci i kilkunastoletni szczęśliwy związek. Rzeczywiście bywa, że słyszę komentarze, jak oni to robią, że uśmiechnięci, zadowoleni, nie klną na swój los... dzięki i pozdrawiam

Edytowane 30 Kwietnia 2021 przez Jo Shakti (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  cieszy mnie że odnalazłaś sie w tym wierszu

po tej dobrej stronie - dziekuje za to i pozdr. juyż Majowo - 

                                                                                                        

@Jaka jest prawda - @Kot -  dziękuje Majowo -

                                                                                         Pozdr.