Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pierwsza część, chyba w większości, powtórkowa.

 

 

błyszczy w słońcu wyprostowany

podłużny i wilgotny

zatwardziały w sobie

zupełnie nagi

oczy i zmysły wirują

szaleństwem

  

wyprężony niczym struna

na wyciągnięcie ust

dotykam twardość i śliskość

zanim zmięknie i sflaczeje powab

  

wygląda figlarz na spoconego

jeszcze bardziej potęguje

wilgotne bąbelki w zakątku

  

pragnę wreszcie złapać ręką

by za chwilę włożyć i poczuć

jeszcze nigdy takie małe

nie dało tak dużo takiej podnieconej

  

najpierw wolniutko by nie zapeszyć

ociera w trybie posuwisto-zwrotnym

dokładnie to co ma o co ma

och psia mać jak kurde dobrze

ja pierdzielę a łaj cholera

  

szybciej

raźniej

mocniej

  

wewnątrz

na zewnątrz

wewnątrz

na zewnątrz

  

razem ze śladami chrupiącej czekolady

którą został obłożony dla lepszego smaku

  

*

  

to co wyzej to ja se myslała

jak zesmy ze moim julnym seksowali dzewiej

jam telos stala a mój staly tlup

przecies wspomniec tsa

jak mu wacusia wpsódy piesciłam

 

cekoladum zekłam niebolak obłozony

a gdzie tam

wylób cekoladopodobny elotycny

a zas my se piepsyli w komulce wslód synków

az mu nieco odglyzłam w pselwie gdy dysał

wnelwił mnie bo sflacał

 

teloz to bym nie dała lady

ni mum cym

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   Jak to u Ciebie - tekst jest tak uniwersalny, że mógłby opisywać każdy ruch oporu w historii ludzkości - od antycznych rebelii, przez okupację podczas II wojny światowej, aż po współczesne konflikty.   Na początku - „Wiem, że ściany słuchają” - czyli zaczyna się od motywu paranoi i strachu przed inwigilacją, ale spiskowiec akceptuje ryzyko i odrzuca mentalność niewolnika. A bunt - to ruch oddolny, angażujący zwykłych ludzi. Bo okupacja to wchodzenie do domów, wróg jest jak wszechobecny brud.   Narrator rzuca wyzwanie „Królowi” czyli Aleksandrowi - spiskowcy wolą zniszczyć swoje miasto i zginąć, niż oddać je w ręce tyrana. To ogromna determinacja. Rodzina w czasie wojny to słaby punkt, „ciężar”, przez który łatwo człowieka zaszantażować. Jednocześnie to właśnie troska o bliskich i chęć zapewnienia im godnego życia jest ostatecznym powodem, „żeby nie klękać”.   Piękny aforyzm - „Wolność kosztuje” - bunt wiąże się z drastyczną ceną - krwią, śmiercią, zniszczeniem. Złudzenie, że bierność zapewnia przetrwanie, zostaje brutalnie rozwiane. Niewola nie jest darmowa - jej ceną jest powolne umieranie godności, ciągły strach i upodlenie. Zapłata jest ostatecznie wyższa, choć uiszczana w ratach przez całe życie.   Znakomity tekst!
    • @Waldemar_Talar_Talar Po tytule spodziewałem się banału, ale dałeś radę, Waldemarze :)
    • @Berenika97 Dobra. Ale co grali?
    • @Kapirinia Mogę pomarudzić? Czasami się taki wiersz napisze, że nie wchodzi, bo jest 'przepoetyzowany' (chyba muszę przysiąść do tej koncepcji). Nie wiem teraz czy uda mi się to odpowiednio wyrazić. Taki wiersz, w którym wszystko się zgadza. Taki wiersz, który napisałaby Pani Polonistka (wszystkie uwielbiałem ze wzajemnością). Rozumiesz o co mi chodzi? To są takie wiersze aksamitne. Może trochę za bardzo aksamitne.  
    • @Stukacz   Czuć w tym tekście prawdziwe przeżycie - smutek, rozczarowanie, ale i siłę, żeby iść dalej. "Przeżyję, choć serce dotknęła bolesna rozłąka" - mocne słowa. Piękny tekst! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...