Drabble↔Stukałem w Niebo

[Dekaos Dondi]

Tekst na zadany temat.

 

Wtedy zawisło nisko nad głową. Mogłem dotknąć błękitu i powierzyć prośbę. Lecz zapragnąłem więcej. Niby ucho i oko… ale ja chciałem, żeby ucho usłyszało, a oko zobaczyło. Zacząłem stukać w niebo, by je przebić i wyjrzeć ponad. Mimo, że miłość była prawie dotykalna, nie mogłem nawet zarysować powierzchni.

 

Stukałem i stukałem, a życie mijało, a wraz z nim czas mi dany. Nawet nic dobrego nie zdołałem komukolwiek uczynić, gdyż zapomniawszy o prośbie, miałem tylko jeden cel: zobaczyć, zrozumieć, doświadczyć.

 

W ostatniej chwili życia, też ujrzałem niebo. Niby nie powinienem się lękać, bo przecież było tam gdzie zazwyczaj. Wysoko nade mną.

[Gość]

@Dekaos Dondi  a może Niebo jest bliżej niż sądzimy, w nas...? ;) Pozdrawiam wiosennie :)

[Dekaos Dondi]

@Vanilla

Vanilla↔Dzięki:)↔Może tak być:)↔Nie przeczę przecież:)↔Jednakowoż, trochę o coś innego mi chodziło, jakby:)↔Pozdrawiam:)

[corival]

@Dekaos Dondi Mnie skojarzył się Twój tekst z przemożnym pędem do odkrywania, zrozumienia, wytłumaczenia. Człowiek czasem zapomina, że na świecie bywają rzeczy, które nie śniły się nawet filozofom. Pozdrawiam :)

[Dekaos Dondi]

@corival

Corival↔Dzięki:)↔W rzeczy samej, słuszne słowa. Tym bardziej, że człek poza swój rozum, nie wyjdzie. Filozof czy każdy, można jedynie śnić obrazami już ujrzanymi. Może być kompletny chaos, ale części składowe są nam znane. To co poza nasze pojmowanie, nie może nam się śnić.

Sorry za wymądrzanie→coś mnie naszło:)↔Pozdrawiam:)

Edytowane 30 Kwietnia 2021 przez Dekaos Dondi (wyświetl historię edycji)