Może tych kotów szkoda

[siachna]

Przerażenie zacisnęło pętlę na mojej szyi

I nic nie jest w stanie podnieść noża (ty pij)

który leży opodal

jedna w domu jestem

w otchłani samotności

żebrać o miłość nie chcę

i nie chcę litości

żeby nie mówić - piszę

żeby nie słuchać - milczę

brudna moja karta

jak w tym wieku każda

przyszłość z rąk wypadła mi

nie znoszę ciężaru ciszy

nikt nie usłyszy drgawek majakow

trzęsę się z zimna czy ze strachu

nie patrzę w oczy domowych luster

tylko koty się zdziwią że miski puste

 

27.04.2021 r.

[Krzysic4 czarno bialym]

Samotność potrafi przerażać i jest smutna pozdrawiam 

 

[corival]

@siachna Skoro są koty, to nie ma samotności. Wiem, wiem, to nie jest popularny pogląd :) Pozdrawiam :)

[siachna]

@wojciech ugrzęzłam w tej tematyce.

@Marcin Krzysica jest nieznośna w pewnych chwilach

@corival chociaż tyle, jest ciepłe futerko, w które można się wtulić.

[corival]

@siachna Można też porozmawiać... wbrew pozorom zwierzęta sporo wyczuwają. Niekiedy zdarza im się odpowiedzieć, pocieszyć. Pozdrawiam :)

[siachna]

@corival prawda, a moje są z tych gadatliwych właśnie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Nata_Kruk]

Smutna, przygnębiająca treść, aż coś ściska w klatce...
Początek bardziej 'biały', a potem lekko rymujesz... można i tak, wola Autorki.
Są koty w domu i szkoda ich, bo miski puste, ale mnie bardziej żal 'bohaterki' i piszę to całkiem serio.
Na pewno pokombinowałabym z wersyfikacją, żeby przy okazji rozbić trochę. Ty nie musisz... :)
Puenta spina się z tytułem, dobry zabieg.

[siachna]

@Nata_Kruk bardzo dziękuję za analizę. Zazwyczaj rozbijam strofy w jakiś sposób. Ale tu tak potrzebowałam. Chaotycznie.